Doğal Anne,Doğal Çocuk

Yaz 2011

2011-08-12T02:11:00.000-07:00

Tipik bir Ingiliz yazi, kimi gun havalar 30 derece civari, kimi gun bulutlu, ruzgarli ve yagmurlu.

Derin kuzusu buyuyor, yavas yavas konusmaya basladi. Top yerine bop diyor. Sagdan soldan Ingilizceyi de kapiyor ;)

Defne, tatilin 3. haftasinda. Okullar tatile girdiginden beri oyun gruplari da tatilde. Arkadaslarimizin da cogu tatile gitti. Biraz zorlaniyoruz ama idare etmeye calisiyoruz. Eylul'de anneannemiz geliyor, dort gozle bekliyoruz.
Defne gecen hafta bir haftalik bir muzikal tiyatro grubuna gitti. Gunde 3 saatini orada geciriyordu, biraz yorucu oldu ama cok eglendi. Cuma gunu bir gosteri yaptilar.

Cilek

2011-06-27T01:06:00.000-07:00

Cilegimiz meyvelerini vermeye basladi. Cocuklar her gun gidip bakiyorlar kizarmis cilek var mi diye. Sonra da birer ikiser yiyorlar. Derin'in cilekleri gosterip "mama,mama" demesine bayiliyorum :)
Biberler tutmadi, karnibaharlar hizla buyuyor,domates fideleri de buyuyor ama henuz hic domates vermediler.

Okullu oluyoruz!

2011-06-17T06:44:00.000-07:00

Yazmayali ne cok oldu, degil mi?Ingilizce bloga agirlik verince burayi ihmal ettim ne yazik ki..
Bugunlerde hava yagmurlu ama genel olrak havalar guzel gitti. Cocuklar acik havada bol bol vakit gecirdiler. Kostular, oynadilar, tirtillarla oynadilar, sularin icinde zipladilar. Suya batirip cikardiklari fircayla duvari "boyadilar". (Bahce yoksa, balkon duvarini boyayabilirler. Gecen yaz Istanbul'da Defne cok egleniyrdu boyle)
Defne, Eylul'de okula basliyor. Evet, yanlis okumadiniz, burada cocuklar 4.5 yasinda okula basliyorlar. Kendi istediginiz 3 okulu secip muracat ediyorsunuz. Eve yakinlik,okulda baska bir kardesin olmasi, cocugun ozel egitime ihtiyac duymasi gibi cesitli kriterlere bakarak degerlendirme yapiliyor. Ocak ayinda basvurular kapanmisti, Nisan'da sonuclari ogrendik. Bizim ilk tercihimiz olan, evimize 5 dakika uzakliktaki iyi bir okula gidecek Defne. Cok sevindik. Gecen hafta toplanti icin okula gittim ilk kez. Genel olarak bir gunleri nasil geciyor, ne yiyip ne iciyorlar, ne giyiyorlar, sosyal aktiviteler neler, bilgilendirdiler bizi. 5 Temmuz'da da Defne'yle beraber gidecegiz, ilk defa gitmis ve okul ortamini gormus olacak.
Bu ilk yila "reception class" diyorlar, aslinda anaokulunun uzantisi gibi. Ama burada (ya da bizim oturdugumuz sehirde bu sekilde) anaokullari, genelde gunde 3 saat oluyor, sabahtan veya ogleden sonra. Defne, su an ogleden sonra gidiyor. Okula baslayinca sabah 8.30da okulda olmamiz gerekecek. 5 yasina kadar part time ya da full time devam edebiliyorlar. Okula alisana kadar part time secmek isteyen olursa, onlar 13.30da cikiyorlar. Digerleri 15.30da. Bu yastaki bir cocuk icin cok uzun geliyor bana ama, bakalim..
Uc bes ay sonra uniforma utuluyor olacagima inanamiyorum! Diger Avrupa ulkelerinin aksine burda uniforma giyiyor cocuklar. Zaten uniforma genel olarak yaygin bir sey burada, bankalarda calisanlar da uniforma giyiyorlar.
Bu arada, Defne kendi kendine okumayi ogrendi. Yilin basindan beri cok ilgi gosteriyordu harflere, yazi yazmaya. Gordugu kelimeleri yazmaya, okumaya calisiyordu. Ona Montessori'de kullanilan harflerden almistim. Onlarla oynuyor, biz kitap okurken kelimeleri takip ediyor, burada ne yaziyor diye soruyordu. Onun disinda hic bir sekilde caba sarf etmedik okumayi ogrensin diye. Onceleri gore gore ezberledigi seyleri okuyordu, bize de pek okuyor gibi gelmiyordu :) Sonra yolda yururken levhalari okumaya basladi. "No parking" "Neden oyle yazmislar anne?" diye sordugunda artik okuyabildigini anladim :) Nitekim birkac gun sonra ogretmeni de soyledi. Bir konuya cok ilgi duyan bir kisinin kendi kendine ogrenebileceginin en guzel gostergelerinden biri bu bence.
Egitim bilimcisisi Sugata Mitra'nin su konusmasini izlemis miydiniz?
Biraz uzunca,17 dakika, cayinizi alip seyretmenizi tavsiye ederim. Mitra, bu videoda self-driven learning'ten ("kendi kendine ogrenme" diyebilir miyiz Turkce olarak, ne dersiniz) uzerine yaptigi deneylerden bahsediyor. Ben cok etkilenmistim bunu seyrettigimde.

{bu an}

2011-04-22T12:06:00.000-07:00

{Bu an} bir Cuma ritueli. Gecen haftaya dair tek bir fotograf. Basit,ozel,mustesna bir an. Soze hacet yok. Durup,tadini cikarip,hatirlamak istedigim bir an.Ilham kaynagi Soulemama.

Kedi

2011-04-18T07:08:00.000-07:00

Dun parka gitmistik. Bir kedi geldi, biraz sevdik, oynadik. Derken, kedi yoluna devam etmeye karar verdi.

Defne ile Derin kedinin arkasindan kosarken

2011-04-16T07:03:00.000-07:00

"Anne bugun bazen mi, her gun mu?" dedi Defne gecen gun.
Ne demek istedigini anlamak icin sordum.
"Nasil yani??"
"Cikolata yiyebilir miyim?" dedi.

Cikolata, lolipop vs yemek veya kirmizi oje surmek gibi seyler istediginde Defne'ye "Defne'cigim her zaman kirmizi oje suremeyiz." diyorum ya, ya da "Her gun lolipop yenmez, bazen yenir" diyoruz, oradan boyle bir sonuc cikarmis, hakli olarak :)
Gecenlerde oje surmesine izin verdigimde de " Yasasin! Bugun, hergun ve bazen!" diye bagirdi!

2011-04-11T12:46:00.000-07:00

Gecen hafta sali gununden beri burada havalar cok guzel, biz de mumkun oldugunca bundan faydalanmaya calisiyoruz.
Yalniz Derin hastaydi, usutmustu. Geceleri cok oksuruyordu, o yuzden epey zorlandik. Viral enfeksiyon oldugu icin doktor ilac vermedi, kendi kendine gecer dedi. Bir kac gun sonra gecmeyince yine gittik, yine bir sey vermediler. Cigerlerine yada kulaklarina vuracak diye cok korktum. Defne hic bu kadar siddetli hasta olmamisti. Neyse ki dunden beri daha iyi artik.
Ama cok yorgun, uykusuz halen. Bir yandan da azi dislerini cikardigi icin haftasonu pek huysuzdu.
Disari cikmistik, bir turlu uyuyamadi, agladi,sizlandi. Sonunda eve geldigimizde keyfi yerine geldi. Herhalde eve donmek istiyormus!

Bu da bahcemizdeki tek agac. Ne agaci oldugunu bilmiyorum, belki bir bilen vardir aramizda. Evren, Dilek?

Havalar isininca bu sapsari ciceklerle donandi.

Cicekler kuruyup dokulmeye yerlerini yapraklara birakmaya basladilar.

Yasasin bahar geldi!

2011-03-28T07:17:00.000-07:00

Kasim ayinda diktigimiz cicek soganlari vardi ya, pitir pitir acmaya basladilar.
Dort tane pembe sumbulumuz var simdilik, digerleri de yakinda cikar herhalde. Merakla laleleri bekliyorum.

2011-03-25T08:15:00.000-07:00

Duydum ki, blogger'a izin cikmis, arayi daha fazla acmadan blogu guncelleyeyim dedim.
Neler neler oldu son bir ayda, bir dusunelim:

Ben epeyce agir bir grip gecirdim, iki cocukla atlatmak kolay olmadi ama gecti gitti iste. Ben hastayken Derin her yere tirmanmaya basladi. TV sehpasina, mama sandalyesine oradan da yemek masasina gecmek gibi turlu cambazliklar yapmanin cok eglenceli olduguna kanaat getirdi.

Iki ay once Derin'e isaret dili ogretmeye baslamistik. Kus, muzik ve ordek isaretlerini yapiyor. Yavastan konusmaya da baslayacak gibi. Son donemlerde cok gelisti, soyledigimiz seyleri iyice anlar oldu. "Hadi disari cikiyoruz, ayakkabilarini giy" dedigimizde gidip giymeye calisiyor ayakkabilarini.

Defne 2 yasina kadar hic TV seyretmedi. Ikinci cocukta bunu devam ettirebilmek cok guc. Derin gunduz uyurken Defne okulda oluyor. Okul donusu 45 dakika kadar TV seyrediyor. Oturup seyretmese de, Dein'in de ilgisini cekiyor. Defne "TV'yi acalim mi?" dediginde, bir bakiyorum Derin kostura kostura oturma odasina gidiyor :)

Defne, harflere, okuma yazmaya cok ilgi gosteriyor. Gordugu her seyi okumaya calisiyor, eliyle harflerin uzerinden geciyor. Bazi kelimeleri taniyor,okuyabiliyor,yazabiliyor. Sanirim Eylul'de okula baslamadan ( burada 4.5 yasinda basliyorlar) neredeyse bu isi cozmus hale gelecek.
4 yas cocugu cok eglenceli,bazen soyledigi seylere cok guluyoruz. Gecen gun aramizda soyle bir konusma gecti.
D: Babamin karnindan bebek cikacak mi?" dedi.
I: Nasil ? Niye ki?
D: Ben kiz bebek istiyorum da o yuzden

Himm, demek ben Derin'i dogurunca, benden umidi kesmis, babasindan kiz dogurmasini istiyor :))

I: Defne'cim bebekleri sadece anneler dogurur. Baska bebegimiz olacagini sanmiyorum artik.
D:Aaa, ben ikiz bebek isiyordum ama...

Ingiltere'ye bahar geldi, cicekler acti. Hatta bugun 17 derece burasi. Uzun ve soguk kis aylarindan sonra cok iyi geliyor insana.

2011-02-25T07:31:00.000-08:00

Dun hava cok guzeldi burada. Kendimizi nehir kenarina attik hemen.
Derin, bebek arabasinda uyuyordu. Biz Defne'yle ordeklere ekmek attik, sohbet ettik, ciceklere boceklere baktik. Papatyalar acmis, Defne sevincle bagirdi ortalikta "papatya,papatya" diye diye.

Sonra Derin uyandi, gozlerini acip disarda oldugunu gorunce oyle senlendi ki..

Bahar geliyor,yasasin!

Bebegimi nicin aglatarak uyutmuyorum? (2)

2011-02-21T07:48:00.000-08:00

1) Uzun sure aglamak bebeklerin beynine zarar verir.
Uzun sure aglatilan bebeklerde olusan kortizol beyne toksik etki yapar. Bu bebekler uzerinde yapilan arastirmalar, bu sekilde yetistirilen bebeklerin ileride agresif ve anti sosyal olduklarini,okul hayatlarinda basarisiz olduklarini ortaya koymaktadir.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/8636950.stm
http://www.askdrsears.com/html/10/handout2.asp

2) Aglatilan bebek, kendini guvende hissetmeyecektir. Davranissal, fiziksel ve duygusal gelisimi de gercek potansiyeline ulasamayacaktir.

3) Aglatilan bebek, anne-babasindan duygusal olarak kopacaktir. Aglatilan bebekler, bir kac gun icinde aglamayi kesip uykuya geciyorlarsa, bu onlarin bir seyleri ogrendiginin gostergesi degildir. Bebek, anne-babasindan tepki alamayinca, caresizligi ogrenir, umut etmemeyi ogrenir, bu yuzden uykuya gecer.

4)Anne-baba, bebegi aglatmayi sectigi icin, bebegin aglamasina duyarsiz hale gelecektir; bebegiyle arasindaki bag zayiflayacaktir.

5)Dunyanin en unlu pediatristlerinden biri olan Dr. Sears bu konuda ebeveynleri ozellikle uyarir:
"Beware of sleep trainers" yani uyku egitmenlerine dikkat edin der.

With most of these baby-training regimens you run the risk of becoming desensitized to the cues of your infant, especially when it comes to letting baby cry it out. Instead of helping you to figure out what baby's signals mean, these training methods tell you to ignore them. Neither you nor your baby learn anything good from this.

Bebege uyku egitimi vererek bebeginizin verdigi isaretlere karsi hassasiyetinizi yitirirsiniz, ozellikle de onu aglamaya biraktiginizda. Bu metodlar, size bebeginizin verdigi sinyalleri okumayi degil,bunlari hice saymayi ogretir. Bunun ne size, ne de bebeginize faydasi vardir.

http://www.askdrsears.com/html/7/T070700.asp

6) Bebeklerin sevgiye ve sefkate ihtiyaci vardir. Bu ihtiyaclari zamaninda ve gerektigi gibi karsilanan bebekler, ozguven duygusu icinde yasarlar ve buyudukce bu duyguyu icsellestirirler.
Ihtiyaclari karsilanmis bebekler, yetiskinliklerinde dengeli bireyler olurlar.

7)Bebegi aglatarak uyutmak, bebegin uyanma sebeplerini ortadan kaldirmaz. Dr. Sears der ki,bebeklerin gece beslenmek icin uyanmalari normaldir, sik sik uyanmalari normal degildir. Bebegin uyanma sebeplerini arastirabilir, bunlar icin cozumler uretebiliriz. Elizabeth Pantley'in de bu konuda yazilmis kitaplari var, Turkce'ye de cevrilmis. Pantley'in kitabini Defne bebekken okumustum. Tam olarak cozmedi sorunumuzu ama faydali bilgiler edinmistim.

http://www.askdrsears.com/html/7/T070300.asp
http://www.pantley.com/elizabeth/books/0071381392.php

8)Yine Dr. Sears'a kulak verelim:

On the surface, baby training sounds so liberating, but it's a short-term gain for a long-term loss. You lose the opportunity to know and become an expert in your baby. Baby loses the opportunity to build trust in his caregiving environment. You cease to value your own biological cues and judgment and follow the advice of someone who has no biological attachment, nor investment, in your infant.
yani
Bebege uyku egitimi vermek cok ozgurlestirici gibi geliyor kulaga, ancak uyku egitimi kisa vadeli kazanim icin uzun vadeli kayiptir. Bebeginizi tanima ve onun hakkinda uzman olma firsatini kacirirsiniz. Bebeginiz cevresine guven duyma firsatini kacirir. Kendi biyolojik yargilariniza guvenmeyi birakir,bebeginizle biyolojik hic bir bagi olmayan, yatirimi olmayan birinin tavsiyesini takip etmis olursunuz.
Baska bir pediyatrist Dr. Jay Gordon, geceleri defalarca uyanmaktan yorulmus, bikmis anneleri anliyorum diyor ve ekliyor:

I don’t recommend any forced sleep changes during the first year of life. Probably the only exception to this would be an emergency involving a nursing mom’s health. There are many suggestions in books and magazines for pushing “sleeping through the night” during a baby’s early months or during the first year. I don’t think this is the best thing to do and I am quite sure that the earlier a baby gets “non-response” from parents, the more likely he is to close down at least a little.
Don’t get me wrong. I love the family bed, child-led weaning and cuddling all through the first, second, third year or more if it’s working well and if the family is doing well. Don’t let anyone convince you that this is a harmful choice or that there will be “no way” to get him out of your bed if you don’t do it now. Don’t believe anyone who says that babies who cuddle and nurse all night long “never” learn to self soothe or become independent. This is simply not true but it sells books and the myths stay in our culture.

Yasamin birinci yili icin zoraki uyku degisikliklerini kesinlikle onaylamiyorum. Tek istisna emziren annenin sagligiyla ilgili acil bir durum olabilir. Ilk aylarda veya ilk yilda bebegin gece boyu deliksiz uyumasi icin tavsiyelerde bulunan pek cok kitap var. Bunun yapilacak en iyi sey oldugunu dusunmuyorum ve bir bebegin ebeveyninden tepki almama yasinin kuculdukce, kendini kapatma ihtimalinin o derece artacagini dusunuyorum.
Beni yanlis anlamayin. Aile yatagini, cocugun emmeyi kendi kendine birakmasini, birinci,ikinci,ucuncu yilda ve otesinde kucaklamayi seviyorum, aile bundan memnun ise. Hic kimsenin sizi bunlarin cocugunuz icin zararli olduguna ikna etmesine ya da cocugunuzu kendi yataginizdan "simdi" cikarmazsaniz asla cikaramayacaginiza ikna etmesine izin vermeyin. Bebeginizi geceleri kucaklarsaniz ve emzirirseniz asla kendi kendini sakinlestiremeyecegini ya da bagimsizlasamayacagini soyleyenlere inanmayin. Bu dogru degildir ama bebege kendi kendine uyutmayi ogretme fikri kitap sattirir ve bu mitlerin kulturumuzde kalmasini saglar.

Dr. Jay Gordon'un 1 yasindan buyuk bebeklerle ilgili uyku onerilerini surada bulabilirsiniz:
http://drjaygordon.com/attachment/sleeppattern.html

9) Uyku egitimi bireyin kendini degersiz gormesine ve depresif bir kisilige sahip olmasina sebep olur.
http://www.rickross.com/reference/gfi/gfi7.html

10)Bebeklerin 7/24 ebeveynlige ihtiyaci vardir. Gunduzleri onlara nasil sevgi ve sefkatle yaklasiyorsak, gece de aynisini surdurmeliyiz. Bebeklerimizin ve dunyamizin duyarsizliga degil,sefkate ihtiyaci var.

Bir onceki yazima yorum birakan sevgili annevebebisinin acik yurekliligiyle soyledigi gibi

Acikca soyleyeyim; cocugunuz dogduktan sonraki ilk 2 yili UNUTACAKSINIZ! O kadar. Durumu kabullenip, gunu kurtarmaya calisacaksiniz. Su olmadi, bu olmadi, ne zaman olacak, neden olmadi, simdi uyumazsa sonra nolur.. gibi seylerle kafanizi yormayacaksiniz. Hepsi geciyor. Tek yapmaniz gereken beklemek. Elbette gunu kurtaracak careler arayacak insan, uykusuzluk yorgunluk insani cileden cikariyor ama cozum diye onumuze sunulanlar ne kadar samimi, dostane, anne ve bebek dostu cozumler, ona da bakmak lazim..

Ben Defne kucukken, o gunduz uyudugu zamanlar uyumaya calisarak telafi etmeye calisiyordum yorgunlugumu. Ikinci cocukta boyle bir sansiniz pek olmuyor ne yazik ki, ama bu sefer de butun bunlarin gececegi bilgisiyle daha rahat olabiliyor, daha kolay katlanabiliyorsunuz. Bir de geceleri kac kez uyandigimi saymam, saate bakmam :)

Bu yaziyi yazarken Phd in parenting adli blogdan yararlandim. Bu blogta uykuyla ilgili daha fazla bilgi bulabilirsiniz.
Ayrica Dr. Jay Gordon'un sitesinde Dr. Ferber'in geri adim attigini, cocuklarin aile yataginda da saglikli uyku aliskanliklari kazanabilecegini soyledigini okudum. Meraklilarina duyurulur!

Bebegimi nicin aglatarak uyutmuyorum?

2011-02-15T02:15:00.000-08:00

Gun gecmiyor ki, internette "bebekleri nasil uyutmaliyiz" konulu bir sey yazilip cizilmesin. Hepimizin izledigi bir yol var. Daha once yazmistim, biz, yani esim ve ben, bebeklerimizle birlikte uyumayi tercih ediyoruz. Bunu hem seviyoruz, hem de cocuklar icin daha yararli olduguna inandigimiz icin yapiyoruz. Kimisi tercih etmeyebilir, kimisi bu sekilde rahat uyumayabilir. Olabilir, kisisel bir tercihtir, kimseye de bir sey soyleme hakkini gormem kendimde.
Ancak, bebekleri nasil uyutmali konusu acilinca, birileri annelere hizmet etmek, anneleri bilgilendirmek (!) adi altinda "bebeginize kendi kendine uyumayi ogretebilirsiniz,aglasin varsin,pes etmeyin, biraz aglar ama bir kac gune kadar gecer, siz de rahat edersiniz,bebek de" gibi seyler yazinca hem kiziyorum, hem de uzuluyorum o bebekler adina.
Evet, bir bebek buyutmek hic kolay degil. Cogu bebek zor uyuyor, geceleri cok sIk uyaniyor, hele de calisan bir anneyseniz isiniz daha da zor.
"E hadi o zaman bebeklere kendi kendilerine uyumayi ogretelim, cunku bebeklerin de annelerin de iyi uykuya ihtiyaci vardir. Mutlu anne, mutlu bebek demektir." gibi soylemlere de kiziyorum. Evet mutlu bebekler icin mutlu annelere ihtiyac vardir. Ama bebegin mutsuzlugu pahasina mutlu olan annelere degil. Yetiskin olan annedir. Uykusuz kaliniyorsa, anne yoruluyorsa, daha etkin cozumler bulmak annenin gorevidir. Bebegi uyutmak, daha uzun sure uykuda kalmasini saglamak icin daha insani ve yumusak yontemler var.
Birincisi, bu kadar cok bebek bu kadar cok uyaniyorsa bu normaldir ve dogal olan budur diye dusunuyorum. Nitekim antroplojik calismalar da bunu dogruluyor.
Ikincisi, 4 aylik ya 8 aylik bir bebekten kendi kendine uyumasini beklemenin haksizlik oldugunu dusunuyorum. Uyuyan bebekler var,sizinki onlardan biriyse, ne guzel! Ama cogu bebek uyuyamiyor ve bebekleri ya da cocuklari henuz hazir olmadiklari bir seye zorlamanin dogru olmadigini dusunuyorum.
Ucuncusu de su: Sizin bir derdiniz olsa ve aglasaniz, esiniz, sevgiliniz, kardesiniz ya da anneniz, sizi "evet haklisin ama su an senle ilgilenemem" deyip, sizi o sekilde birakip odayi terk etseler ne dusunursunuz?
Bu konuya devam edecegim.

Yazinin ikinci bolumu icin tik tik.

Derin dunyayi kesfederken

2011-02-14T13:54:00.000-08:00

Mutfaktan bahceye acilan kapiyi kesfetti ya, artik Derin'i tutabilene ask olsun!
Yerler islakmis, hava sogukmus hic umurunda degil. Kibar Defne'm bu kadar kucukken hic hoslanmazdi cimlerden,topraktan ; elleri kirlensin istemezdi :)

Bahcede rahat rahat oynamasi icin bir tulum almam lazim acilen.

2011-02-11T13:05:00.000-08:00

Blogger'da bir problem var. Gunlerce blogun renk ayari bozuk kaldi, ayarlara girip duzeltmeye calistigimda hic bir sey degismiyordu. Sonunda bunun Firefox guncellemelerinden kaynaklandigini ogrendim. Onu hallettim ama yan sutunlardaki ozellikler nedense en alta gidiyor. Pek yakinda cozmeyi umuyorum. Sabriniz icin tesekkurler :)

Her gune bir cumle

2011-02-08T09:58:00.000-08:00

Defne buyurken yasadiklarimizi yazmaya,not almaya calisirdim.Ilk yil gayet duzenli gidiyordu her sey,ikinci yil da fena degildi. Sonra Derin'e hamileligim,tasinmamiz, derken ipin ucunu kacirdim. Yine yazdim tabii bir seyler ama o kadar duzenli olmadi.
Gecen gun Childhood 101'in yazari bu konuyu ele aldi. Her gunu kisaca anlatan bir cumle yazarsaniz isiniz kolaylasir,gozunuzde buyumez, hem de unutulup gitmez diyordu. Ben de oyle yapmak istiyorum artik.Bu da bir baslangic olsun.

Cumartesi gunu Derin'i uyutmaya calisiyorum,ninni soyluyorum. Defne de bana eslik ediyor:
Dandini dandini dastana
Danalar girmis bostana
Annesi babasini cok seviyor
Uyusun da buyusun ninni

Cok guldum buna!

Pazar gunu Defne tv seyretmek istedi.Actim, bana donup "bana biskuvi muskivi bir seyler getirsene" dedi :)

Dun de ben Defne'ye kutuphaneden aldigimiz Ingilizce kitaplari okudum. Uyku vaktiydi. Ben kitaplari okuduktan sonra babasi yatiracakti Defne'yi. Babasindan da kitap okumasini istemis; ama bu kez Turkce kitap istemis ve buyuklerin kitaplarindan olsunmus. Birlikte Bilge Karasu'yu secmisler bizim kitaplarin arasindan ,Gocmus Kediler Bahcesi'nin ilk oykusunden bir parca okumuslar. Soner de ben de cok severiz Karasu'yu. Defnecik de sevmis, epeyce okutmus Soner'e. Sevdigini soylemis.

Bu arada Derin'i de ihmal etmeyelim ;-) O da Incy Wincy Spider sarkisini duyunca parmak hareketlerini yapmaya basladi.
Defne okuldayken Derin'le oyun oynadik bugun. Kucuk hayvan figurlerini cok seviyor. Dinozorlarla gidikliyorum onu,cok guluyor. Aklina geldikce dinazorlari alip geliyor yanima. Bir de yilanla oynarken "tsss" diye ses cikarmayi ogrendi ve cok sevdi.

Derin buyurken

2011-02-03T05:15:00.000-08:00

Bebeklerin 1 yasina girdikten sonra buyuk bir degisim gecirdikleri bir donem var. Derin su an oyle bir an'i yasiyor. Cok seviyorum bu donemi. Birden bire zihinleri aciliyor sanki,soylediginiz seyleri daha bir anlayarak bakiyorlar yuzunuze, daha cok tepki veriyorlar. Defne'den de cok net hatirliyorum bu donemi.
Defne ve Derin cok farkli karakterler.
Derin dogustan 5-6 aylik olana dek nispeten kolay bir bebekti. Geceleri 2-3 kez uyanirdi. Defne'de daha cok zorlandigimi hatirliyorum. Bir kere, Defne zor uyuyan bir bebekti. Derin ise uykusu gelince fazla naz yapmadan uyuyan bir bebek.Gel gor ki, 4.aydan sonra gunduz uyudugunda, en fazla yirmi dakika-yarim saat uyumaya basladi. Defne ise 1.5-2 saat uyurdu gunduzleri.
Ne olduysa 7-8 aylikken oldu. Tipiktir,bebekler dis cikarmaya, bir takim gelismeler gostermeye baslar bu donemde,geceleri de daha cok uyanmaya baslarlar. Nitekim Derin'de de ayni seyler oldu.Hala da duzelmis degil.Zaten 2-2.5 yasina kadar cok sey beklemiyorum bu konuda. Defne'den hazirlikliyim :)
Derin Defne'ye gore daha sosyal bir bebek. Yabancilardan cekinmiyor, hemen herkesin kucagina atlayip gulucukler saciyor. Defne'yo oyun gruplarina ya da kutuphaneye falan goturdugumde yanimdan bir an olsun ayrilmazdi. Ancak 2.5 yas civarinda benden 1-2 metre uzakta oynamaya baslamisti. Derin ise arkasina bakmadan basip giden bir cocuk. Karakterin disinda bir de ilk cocuk ve ikinci cocuk olmanin da etkili oldugunu dusunuyorum bu konuda. Defne'den dolayi, Derin baska cocuklara da daha kolay yaklasabiliyor.
Turkiye'den buraya tasinacagimiz donemde yeni bir huy edindi: yataga yatirdigimiz an uyanmaya basladi. Gunduzleri genelde slingte uyuyordu zaten, hepten slingte uyur oldu. Gun icinde disari ciktigimizda pusette durmuyordu, en fazla 40-45 dakika sonra aglamaya basliyordu. O yuzden disari cikarken de surekli slingteydi. Aksamlari da ben koltukta, Derin kucagimda uyuyordu. Cok zor oluyordu,yerimden kipirdayamiyordum cunku. Yatirsam 20 dakika sonra uyaniyor,sonra uyutmasi zor oluyordu. Bugunlerde yavas yavas bu dongu kirilmaya basladi. Iki hafta once puseti cikardim,ozlemis mi ne, guzel guzel oturuyor simdi.
Aksamlari uyudugunda, biz otururken en azindan koltuga yatirabiliyorum. Bazen uyaniyor,emziriyorum, kucagimda uyuyor bir sure,sonra rahat edemedigini hissediyorum,yatiriyorum koltuga,uyanmiyor artik. Defne'den daha sosyal,daha rahat olmasina ragmen, dokunmaya, kucaklanmaya cok ihtiyac duyan bir bebek. Ihtiyaci karsilanmis olmali ki,yavas yavas atlatiyor bu donemi.
Bir ay kadar once yurumeye basladi, tabii dunyasi degisti cocugun. Yeni bir takim huylar edinmeye basladi. Ornegin ciglik atmak gibi.. Bir seyi istedi diyelim, ama ona veremeyecegimiz,bebek icin uygun olmayan bir sey,basiyor cigligi. Beni goremedi diyelim odada, ciglik atiyor. Seviniyor ciglik atiyor. Veya Defne onundeki oyuncagi aldi diyelim, basiyor yaygarayi.
Yakin arkadaslarimin cocuklarinda hic gormedim boyle bir ciglik atma olayini. Ama baska ortamlarda gordum ve ne yalan soyleyeyim, anne-baba cocukla pek ilgilenmemisler ki,cozumu ciglik atarak,bagirarak iletisim kirmakta bulmus diye dusunurdum. Derin sayesinde boyle olmadigini ogrenmis oldum :)
Bir yerde okumustum ya da duymustum,tam hatirlamiyorum ama suna benzer bir seydi:Tek cocugu olanlar, tum cocuklari kendi cocuklari gibi zannedermis. Iki cocugu olanlar cocuklarin biraz farkli oldugunu dusunurmus.Uc cocugu olanlar ise tum cocuklarin birbirinden farkli oldugunu anlarmis :))
Derin'in bu ciglik atma olayini nasil cozebilirim diye arastirinca "baby signing" cikti karsima. Bir kac anneyle konustum, erkekler kizlardan daha gec konustuklari icin cok faydali bulmuslar. Bu sayede cocuklari, duygularini ifade etmeyi ogrenmis, daha sakin olmuslar.
Dvd'yi ismarladim,bakalim,bekliyorum. Bir faydasi olacak mi, paylasirim ileride.
Bugunlerde Playful Parenting diye bir kitap okuyorum bir de, ebeveynlikle ilgili okudugum en iyi kitaplardan biri. Ozellikle 3 yasindan buyuk cocugu olanlar icin cok yararli olabilecek bir kitap. Bu kitap ayri bir yazi konusu.

Gunun sozu

2011-01-27T08:13:00.000-08:00

Kaynak: Children's Books

"Cocuklar,anne-babalarinin kucaklarinda okur olurlar." Emilie Buchwald
Dogru soze ne denir,yurekten katiliyorum.

{bu an}

2011-01-21T13:00:00.000-08:00

{Bu an} bir Cuma ritueli. Gecen haftaya dair tek bir fotograf. Basit,ozel,mustesna bir an. Soze hacet yok. Durup,tadini cikarip,hatirlamak istedigim bir an.Ilham kaynagi Soulemama.

Derin 1 yasinda!

2011-01-17T03:19:00.000-08:00

Derincik bugun 1 yasinda! Ne cabuk gecti zaman,inanamiyorum.. Artik tipis tipis yuruyor, ihh ihh diye diye bir seyleri isaret edip meramini anlatmaya calisiyor.
Nice yillara Derin!

17-01-2010

SUBAT 2010

MART 2010
NISAN 2010

MAYIS 2010

HAZIRAN 2010

TEMMUZ 2010

AGUSTOS 2010

EYLUL 2010

EKIM 2010

KASIM 2010

ARALIK 2010

17-01-2011

fotograflar her ayin 17si veya 17si civarinda cekilmistir.

Lavenders blue dilly dilly

2011-01-14T07:09:00.000-08:00

Daha once bahsetmistim, Ingiltere'deki kutuphanelerde cocuklar icin cok guzel seyler yapiyorlar.

Sali gunleri saat 11.00-11.30 arasinda tekerleme saati oluyor,0-18 aylik bebekler icin.

Sali sabahlari biz oradayiz. Defne anaokuluna ogleden sonra gittigi icin ucumuz beraber gidiyoruz. Kutuphanede yillardir bu isi yapan ,artik bundan pek zevk almayan ve bunu da her firsatta dile getiren yasli bir memur teyze vardi. O birakmis bu isi, disaridan bir anne, kiziyla beraber geliyor, muhtemelen gonullu olarak yurutuyor bu isi. Cok keyif alarak yapiyor; bu da hem biz annelere hem de bebislere yansiyor. Daha once hic duymadigim Ingiliz folk sarkilari ve tekerlemeler soyluyor, soyletiyor.

Lavender Dilly Dilly da bunlardan biri. Hem melodisi cok guzel, hem de lavanta cicegini cok sevdigimiz icin sanirim, ikimiz de cok seviyoruz bu sarkiyi. Wikipedia'ya gore kokleri 17. yuzyila dayanan, 30 degisik versiyonu olan bu sarkiyi dinlemek isterseniz tiklayin:

Cocuk sarkisi formatinda olan,bizim de kutuphanede soyledigimiz versiyonu ise boyle

dogum

2011-01-11T05:21:00.000-08:00

Dağların, ovaların, nehirlerin arasından gider gibi doğur. Ağrıları hiç düşünme. O ağrılar, en dayanılmaz olduğunu düşündüğün anda bitecek çünkü. Sakın korkma tamam mı kalbim? Deprem gibi, hep daha fazlasının geleceğini, ağrının giderek tırmanacağını düşünüyorsun ama öyle değil. Doğurduktan sonra bebeğini hemen kucağına al ve onu benim için öp.

Latife Tekin

Dun internette dolasirken denk geldim bu bloga. Defne Inci'nin annesi yazmis bu satirlari.Kendisine dair bilgi goremedim blogta ama sanirim gazteci,edebiyat dergilerinden birinde calisiyor.Yukaridaki sozleri Latife Tekin soylemis kendisine.Benim etrafimda normal dogum yapan biri olmadigi icin ( annem kardesimi de beni de normal dogumla dogurmus ama hic bir sey hatirlamiyor,onu saymiyorum o yuzden)Latife Tekin'in bir kitabinda dogumla ilgili soylediklerinden cok etkilenmistim. Defne'nin dogum hikayesinde de bahsetmistim bundan.

Gecmiste bugun

2011-01-09T03:23:00.001-08:00

Gecen yil bugun cekmisim bu fotografi. Derin'e hamileyken cekilen son fotografim :)

{bu an}

2011-01-07T06:44:00.000-08:00

{Bu an} bir Cuma ritueli. Gecen haftaya dair tek bir fotograf. Basit,ozel,mustesna bir an. Soze hacet yok. Durup,tadini cikarip,hatirlamak istedigim bir an.Ilham kaynagi Soulemama.

Defne'nin dogum gunu

2011-01-04T03:10:00.000-08:00

Defne'nin dogum gunu icin iyi dileklerde bulunan herkese cok tesekkurler.

Cok guzel bir gun gecirdik dun.

Dogum gununden bir kac hafta once dusunmeye basladim. Defne icin sade ama eglenecegi bir dogum gunu planlamaya calistim. Once bir tema secip oradan mi yola ciksak diye dusundum. Defne'ye bir kac oneri sundum: Cicek,prenses,dinazor ve gokkusagi. Defne gokkusagini secti. Bunun uzerine dekorasyon malzemelerini gokkusagi renklerinde sectik. Ki zaten, duvara astigimiz dogum gunu banneri,bir kac yildizli sus ve balon haricinde sus kullanmadik, sade olmasini istiyorduk ortamin.
Ben isin rituel kismini onemsedim daha cok. Ileride geriye donup baktiginda sevgiyle animsadigi seyler olsun istedim ve bundan sonraki dogum gunlerinde de tekrarlayacagimiz bir kac gelenek yaratmak istedim kendimce.

Oncelikle dogum gununden bir gece once Defne'yi yatirirken ona bir siir okuduk.

When I have said my evening prayer,
And my clothes are folded on the chair,
And mother switches off the light,
I'll still be ___ years old tonight.
But from the very break of day,
Before the children rise and play,
Before the darkness turns to gold,
Tomorrow, I'll be ___ years old.
___ kisses when I wake,
___ candles on my cake.

Sairi bilinmeyen bu siiri biraz degistirerek Turkce'ye cevirdim. Defne cok sevdi ve bir kac kez okuttu bunu bize o gece.

Aksam olup dislerimi fircaladigimda
giysilerimi katlayip dolaba kaldirdigimda
ve annem isigi sondurdugunde
bu gece,halen 3 yasinda olacagim
yarin sabah gunes dogunca
cocuklar uyanip oynamaya baslayinca
karanlik yerini aydinliga birakinca
4 yasinda olacagim

4 opucuk ben uyaninca
4 mum pastamin ustunde

Dun blogta yayinladigim kucukluk fotograflarini Defne'ye gostererek nasil dogdugunu ve nasil buyudugunu ona anlatmaya calistim.

Normalde hic uyanmayan Defne o gece heyecandan bir kac kez uyandi :) Sabahleyin hediyelerini acti,kahvaltisini yapip arkadaslarini beklemeye basladi. Saat 12.00 de arkadaslari gelmeye basladi. Defne'yle beraber toplam 7 cocuk vardi.

Bu ahsap dogumgunu halkasi, benim cocuklugumdan cok sevdigim bir sey. Almanlarin dogumgunlerinde geleneksel olarak kullandiklari bir sey bu. Anaokulunda pasta kesilmez,bu mumlari ufleyip dogum gunu sarkisi soyleyerek kutlanirdi dogum gunu.
Bu halkada 12 tane mum koyma yeri var.Cocuk buyudukce suslerden birini cikartip yerine mum koyuyorsunuz.Bu halkayi Waldorf oyuncaklari satan bir yerden aldim.

Biraz bir seyler yedikten sonra batik boyama yaptik. Beyaz mendilleri keceli kalemle boyayip alkol damlatarak batik yaptilar. Cok guzel desenler cikti ortaya.Bunun detaylari Pink and Green Mama'dan.

Ortuler oyuncak bebekler icin battaniye olarak kullanilabilir.

Daha sonra oyunlar oynadik evde. Ingilizlerin "Pass the Parcel" adli bir oyunlari var,dogum gunlerinde oynadiklari.
Cocuklar yan yana oturup buyuk bir hediye paketini sirayla yanlarinda oturan kisiye veriyorlar. Paket kat kat hediyelerle dolu. Bu sirada muzik caliyorsunuz ve muzigi durdugunuz anda paket kimin elindeyse paketi aciyor,sadece bir katini.Icinden minik surpriz bir hediye cikiyor. Hediyesini alan kisi oyundan cikiyor ve boylece paket bitene kadar devam ediyor. Paketin icine kucuk atistirmalik biskuvi,kuru uzum,tahilli barlardan koydum.
Sonra parca pincik ettikleri hediye paketlerini havalara atarak cok gulup cok eglendiler.

Hava kabarcikli naylonlar almistim parti malzemeleri satan bir yerden. Onlarin ustunde ziplayip baloncuklari patlatmaktan cok hoslandilar.
Bazilari balonlarla oynadi,bir kac tanesi saklambac oynamaya basladi.
Buralarda adet olan parti cantasi yerine baska bir sey yaptim. Parti cantasina genelde kucuk plastik oyuncaklar,cikolata,seker vs konuluyor. Onun yerine gelen her cocuk icin bir kitap alip,paketledik,bir sepetin icine koyduk. Eve gitme vakti gelince,sepetten bir tane paket sectiler.

Derincik de cok uyumluydu, onca kalabaliga, gurultuye ragmen sakindi.
Parti munasebetiyle teyzesinin hediyesi bir gomlek giydirdim Derin'e :) daha onceleri buyuk geliyordu. Yurumeye de basladi ya, bu gomlegi de giyince iyice bebeklikten cikti,cocuk gibi oldu.

Sizler nasil kutluyorsunuz dogum gunlerini? Tekrarladiginiz ritueller var mi?

Defne 4 yasinda!

2011-01-03T03:02:00.000-08:00

03-01-2007

1 YASINDA

2 YASINDA

3 YASINDA

Sekerfarem Defne'm bugun 4 yasina giriyor.

Daha once hep kendi aramizda, gecen yil arkadaslarimizla kutladik. Bu yil buyudu,dogum gunu nedir, dogum gunu partisi nedir ogrendi. Aylardir arkadaslarini davet edecegi dogum gunu partisini bekliyor.

Birisi, su an cok heyecanli ;-) Arkadaslarini bekliyor.

Hadi resim yapalim!

2010-12-28T05:55:00.000-08:00

Okullar tatilde,disarisi karli,buzlu ve soguk.Haliyle evde daha cok vakit geciyoruz bu aralar. Bugunlerde Defne icin evde olmak demek,daha cok resim yapmak demek :) Cok seviyor resim yapmayi,ben de elimden geldigince tesvik etmeye calisiyorum onu.

"Anne,ben simdi cok guzel bir sey yapicam" diyor minik fare. Bu ara bir de harflere, yazi yazmaya merak saldi. Okulda, ismini gore gore, iyice ogrendi,bir kac hafta once de yazmaya basladi. Bir de ogretmeni var okulda,Sue. Onun da adini,yaptigi butun resimlere yaziyor bugunlerde.

Bugun pipetle resim yapti Defne.Once boyayi biraz su,biraz bulasik sivisi ile karistirdik.Sonra da boyayi pipetle cekerek,ardindan da resmin ustune ufleyerek resim yaptik.
Bu sekilde bir kac resim yaptiktan sonra, boyayi pipetle cekip resme damlatarak yapmayi denedi.O da guzel oldu!

Herhalde bu yas cocuklarinin en sevdigi seylerden biri sim.
Kagida once uhu surup sonra da sim serptik.Kuruyunca fazla simleri silkeledik.

Bu resimdekiler de Derin ve Defne'ymis.

4 yasindaki bir cocuk neleri bilmeli?

2010-12-26T09:00:00.000-08:00

Birkac hafta once denk geldim bu bloga:Magical Childhood.Okumaktan cok keyif aldigim bloglardan biri oldu.
Su ana kadar okudugum yazilar arasinda biri var ki,paylasmadan edemedim. Gozlerim doldu okuyunca. Benim de cocuklarim icin dusundugum seyleri oyle guzel ifade etmis ki..

What should a 4 year old know?

{bu an}

2010-12-24T06:49:00.000-08:00

{Bu an} bir Cuma ritueli. Gecen haftaya dair tek bir fotograf. Basit,ozel,mustesna bir an. Soze hacet yok. Durup,tadini cikarip,hatirlamak istedigim bir an.

Hepinize iyi haftasonlari!

Emzirme Reformu Mimi

2010-12-22T06:32:00.000-08:00

Bugun pek cok blogta Emzirme Reformu Sobesi baslikli postlar var. Emzirme Reformunu yayginlastirmak icin atilan yeni bir adim. Sevgili Elif beni sobelemis.
Emzirme Reformu'nu baslattiklari icin bu vesileyle Blogcu Anne Elif'e ve Calisan Gebe Simge'ye tekrar tesekkurler.

(1) Türkiye’de ilk altı ay sadece anne sütü alan bebeklerin oranı sizce yüzde kaç? (*)
Tam olarak hatirlamiyorum ama cok cok dusuk %5in bile altinda oldugunu biliyorum.Defne henuz cok kucukken bu rakama internette denk gelmis ve sok olmustum.Hatta suraya da yazmisim.

(2) Siz bebeğinizi ne kadar süre anne sütü ile beslediniz?

Defne,3 Ocak'ta 4 yasina giriyor.Onu halen emziriyorum.Derin de 17 Ocak'ta 1 yasina giriyor. Yani son bir yildir iki cocugumu birden olmak uzere tam 4 yildir emziriyorum :)

(3) Kaç ay doğum izni kullandınız?

Defne'ye hamile kaldigimda zaten calismiyordum. O yuzden boyle bir sey soz konusu olmadi.

(4) Yasal süt izninizi kullanabildiniz mi?

Bkz. soru 3 :)

(5) Emzirdiğiniz ya da süt iznini kullandığınız için iş yerinde mobbing (tepki, işi bırakmanız için baskı) ile karşılaştınız mı?

Bkz.soru 3

(6) Bebeğinizi toplum içinde, dışarıda emzirmeniz gerektiğinde sıkıntı yaşadınız mı?

Hayır yaşamadım.Ikisini de,istedikleri her yerde, ucakta, trende,parkta,markette,pazarda kisacasi her yerde emzirdim. Hatta Defne'yi Eyfel Kulesi'ne cikarken asansorde,slingin icinde emzirdim. Hic bir problem yasamadim.
Bununla beraber, Defne'yi 3 yasindan sonra disarida emzirmedim.

(7) Emzirme konusunda desteğe ihtiyacınız oldu mu? Gerek emzirme danışmanlığı, gerekse psikolojik olarak yeterince destek bulabildiniz mi?

Sansliydim,iki bebegim de cok kolay ogrendi emmeyi. Bu surec icinde yasadigim ufak tefek sorunlari LLL'in internet sitesi,Kellymom ve uyesi oldugum iki forum sayesinde cabucak atlattim.

(8) Emzirdiğiniz süre boyunca etraftan “sütün yetmiyor, mama ver, bu çocuk meme emmek için çok büyük” şeklinde baskı gördünüz mü?

Gormedim,yurt disinda yasadigim icin bu konuda kendimi sansli sayiyorum. Karisabilecek konu komsu yok etrafimizda. Turkiye'ye tatile geldigimiz donemlerde bu tarz seyler duydum ama hic kafama takmadim. Ozellikle Defne'yi ikinci bebege hamile kaldigimda emzirirken birakmam konusunda cok sey soylediler. Ama ben doktorumun bu konuda herhangi bir problem gormedigini, Turkiye'deki yaygin inanisin aksine hamileyken emzirmenin ne anneye,ne ilk cocuga ne de anne karnindaki bebege zararli olmadigini izah etmeye calistim.
Defne'nin hala emdigini gorenler degisik tepkiler verebiliyor. En kizdigim sey boyle bir seyin direkt Defne'ye soylenmesi ,"ayip,ayip, sen hala emiyor musun?" gibi. Emdigi icin kendini kotu hissetmesini ya da bunu utanilacak bir sey olarak gormesini asla istemiyorum. Bu ikimizin sectigi bir sey. Boyle durumlarda "evet,emiyor; kizim istedigi kadar emecek!" seklinde cevap veriyorum. Yuzume karsi soylenmese de,sanirim biraz da,"Dort yildir emziriyor,biz ne dersek diyelim,bildigini okuyor,en iyisi karismayalim" gibi bir dusunce de olustu insanlarin kafasinda :)

(9) Emzirme Reformu’nu biliyor musunuz? Sizce Emzirme Reformu neden gerekli?

Evet,haberdarım. Turkiye'de dogum izni cok kisa. Bebeklerin en azından ilk 6 ay rahatca, hic bir kisitlama olmadan, anne sutu alabilmeleri, annelerinin yaninda olabilmeleri icin Emzirme Reformu'nun cok onemli oldugunu dusunuyorum.

(10) Emzirme Reformu’nu web sitesinde desteklediniz mi? Destek olmak için www.emzirmereformu.com adresindeki formu doldurmanız yeterli.

Evet.

Son olarak, emziren ya da bebeklerini emzirmek isteyen annelere soylemek istedigim bir kac sey var:
Ilk haftalar,ilk aylar zor ve yogun gecse de tecrube kazandikca her sey rayina oturuyor. Emzirmek rahatsizlik veren, caninizi yakan bir sey degildir. Ilk 10-15 gunden sonra,gogusleriniz hala yara oluyorsa, bebek gogsunuzu yanlis kavriyor demektir. Doktorunuzdan,hemsirenizden,tecrubeli birinden yardim isteyin.

Emzirmek sadece bebegi fiziksel olarak beslemek degildir,emzirmek bebegin annenin yakinligini, sevgisini hissetmesidir. Psikolojiktir, o yuzden bebekler doysalar da memede durmak ister,memeyi ararlar.

Bir annenin, gogsu alinmadigi ya da kanser ilaclari kullanmadigi surece emzirememesi ya da sutunun yetmemesi diye bir sey soz konusu olamaz. Bebek emdikce annenin sutu artar. Bebeginizi saate bakarak, dakika tutarak emzirmeyin.

Uzun sure emzirmenin herkese gore olmadigini biliyorum ancak keske her bebek en az 2-2.5 yasina kadar anne sutu alabilse diyor,herkese bol sutlu gunler diliyorum.

Postu gondermeden once Ozguranne'nin yazdiklarini okudum.

Ozgurannne cok guzel bir sey yazmis,demis ki:

Emzirmenin aşkı olumsuz etkisi kısmı da bana komik geliyor. "Kutsal ana" kavramını atın kafanızdan. O sadece sizin zihninizde. Süt, kan, bunlar hayatın parçası. Hayatın sadece estetik yönlerini alıp diğer yönlerini görmezden gelen aşk olmaz olsun. Kadın bir bütündür, parçalanamaz, bölünemez. Bunlar kültürün baskıladığı yabancılaştırıcı hareketler. Meme yemek de olur, yastık da olur, dünyanın en güzel şeyi de olur. Hepsi birden olabilir. Memelere özgürlük.

Aynen katiliyorum.

Katilmak isterlerse ben de topu Yasemin'e,Evren'e, Yesim'e ve Esra'ya atiyorum.

Bizim mutfagin halleri!

2010-12-21T04:41:00.000-08:00

Bebekleri dolaplardan uzak tutmak icin dolap kulplarina takilan seyleri hic sevmem. Defne bebekken sadece deterjan dolabina taktik bir tane.Diger dolaplarda ya oynasa da ona zarar vermeyecek seyler bulundurduk ya da zamanla ogrendi nelerle oynayip nelerle oynamamasi gerektigini.
Derin'in de ayni sekilde ogrenmesini istiyorum ancak oturdugumuz bu evde ufak bir problem var:Mutfaktaki buzdolabi. Kucuk boy bir dolap ve Derin bunu rahatlikla aciyor.
Buzdolabinin lambasi cok ilginc geliyor,bir. Dolabin icindeki seyler cok ilginc geliyor,iki. Her seyi yere firlatmak ise en eglencelisi.
Ben de sabirla Derin'in hevesini alip bir ust asamaya gecmesini bekliyorum!Su ana kadar kirilan kavanoz olmadi.Rafta,yogurtlarin yaninda bir sos sisesi var,onu yapanlara mutesekkirim,cok saglammis!!
Bir iki kez rafi indirmeyi basardi.Aslinda, kendi de buzdolabina girmeye calisiyor bazen ama onu henuz becerebilmis degil :)

Anneee,bak ne var burada!

2010-12-17T08:29:00.000-08:00

"Annee,baak ne var burada?" diye heyecanla beni cagirdi dun sabah.
"Ne var?" dedim.
"Bak" dedi,eline alip yere dusmus bir yildizi (El isi kutusundan dusmus,minicik,parlak bir yildiz)
"Biz uyurken gece gokyuzunden dusmus bu yildiz buraya" dedi.
Yuzune baktim,emin olmak icin,farkinda mi,yoksa onun gercekten gokyuzunden dustugunu mu dusunuyor diye.
"Buraya koyalim,aksam gelince babaya gostercem" dedi.
Evet,gokyuzunden dustugunu dusunuyordu.Birden aklima kendi cocuklugum geldi.
Almanya'dan arabayla Turkiye'ye tatile geldigimiz gunler.
En sevdigim cizgi film Heidi.
Avusturya'dan gecerken,Alp daglarini gosterip "Bak"diyor babam, "Heidi'nin evi orada iste."
"Ama gorunmuyor buradan" diyorum.
Bulutlardan gorunmuyor daglarin tepesi.
"Orada,orada" diyor babam."Cook yukarda Heidi'nin evi,o yuzden goremiyorsun."
Hep inanirdim babama.
Defne de,o yasa gelmis,demek ki.
Gercekle hayalin birbirine karistigi guzelim cocukluk..

Kis gunlerinde bebegi slingle tasimak

2010-12-16T08:23:00.000-08:00

Kis gunlerinde bebegi slingle nasil tasiyacagim konusu Defne kucukken epey kafami kurcalamisti. Birinci secenek bebegi slinge koyup, paltoyu sonra giymek. Ikinci secenek ise paltoyu giydikten sonra slingi takmak. Ilk secenek, sonbahar icin uygun olsa da,gercekten soguk havalarda iyi bir cozum degil,boynunuz acikta kaliyor,atki taksaniz,atki bebegin yuzune geliyor vs vs.
Bazi anneler bebegi slinge koyduktan sonra ustlerine eslerinin paltolarini giyiyorlar veya sal takiyorlar. Bu iki cozum de bana uygun degildi. O yuzden baska cozumler aramaya basladim.

Bebekle beraber giyebileceginiz paltolar var.

Peekaru Soft Shell

Suse's Kinder Coat

Bu iki urun de guzel gorunuyorlar ama oldukca pahalilar.
Ben bir arkadasimin tavsiyesi uzerine su urunu almistim:

Mam Babywearing Cover

Cok ince gibi gorunuyor olmasina ragmen mikrofiber kumastan yapilmis oldugu icin gayet guzel isitiyor bebegi.Ne yalan soyleyeyim,ustumde atki,palto,10 kiloluk Derin,paltosu,sling ve bu ortuyle kendimi cok zarif hissetmiyorum ama faydali bir eser :)
Derin pusette oturmaktan da uyumaktan da hic hoslanmiyor.Defne, Derin kadarken eline bir oyuncak ya da yiyecek bir seyler verirdim,sikayet etmezdi ama Derin en fazla 40 dakika sonra aglamaya basliyor ve durmak istemiyor pusette.
O yuzden son zamanlarda hep boyle cikiyoruz disari. Son birkac haftadir Ingiltere cok soguk,normalde bu aylar daha ilik gecer,asil soguk Ocak-Subat gibi olurdu.
Bu kis nasil gececek merak ediyorum.Onumuzdeki gunler icin yine kar yagisi bekleniyor.

John Lennon & Babalik

2010-12-09T06:32:00.000-08:00

Dun John Lennon'un olumunun 30. yildonumuydu.
Buradan selam olsun kendisine.

John Lennon'un oglu icin yazdigi baska bir sarkiyi dinlemek isterseniz tik tik

Made By Joel

2010-12-02T08:22:00.000-08:00

Bir kac gundur okuyup incelemekten kendimi alamadigim bir blog var. Made By Joel
Biri kiz,biri erkek 3 yasindaki ikiz babasi Joel Henrique'in blogu.Kendisi sanatci ve tasarimciymis,cocuklari icin yaptiklari oyuncaklarla ilgili bu blog da.
Ne sansli cocuklar var!
Biz de Defne'yle beraber su gitari,ve su kagit sehir ile insan figurlerini yapip oynadik.Defne kesip,yapistirmayi,boyamayi,kisaca el isini cok seviyor,cok keyif aliyor boyle seyler yapmaktan.

Ben Joel Henriques'in ahsap oyuncaklarini ve tablolarini da cok sevdim,sade ve naifler.

Pek yakinda kitabi yayinlaniyor,sanirim alacagim.
Su oyuncak evin guzelligine bakar misiniz?

Not:Tum fotolar sanatciya aittir,blogundan alinmistir.

2010-11-24T08:45:00.000-08:00

Gecen sabah,cocuklari tek baslarina birakip alelacele dus alip cikayim dedim. Aklim Derin'de cunku yurumese de oraya buraya tirmanmaya basladi.
Banyodan ciktim,bunlardan ses gelmiyor.Annem, "bir cocugun sesi cikmiyorsa kesin bir zarar isliyordur" der :) Oturma odasina gittim,ve ikisini bu sekilde buldum,cok sevindim.Resimde cok belli degil,Defne'nin sallanan bir koltugu var,oraya oturmus,sallaniyorlardi keyif icinde.

2010-11-22T08:42:00.000-08:00

Sonunda yerlestik. Evimizin kucuk de olsa bir bahcesi var.
Bu sabah,Defne'yle beraber bahceye lale ve sumbul soganlari ektik.Derin bebek arabasinda bizi seyretti.
Defne haftada bes gun,gunde uc saat anaokuluna gidiyor.12.30-15.30 arasi okulda oluyor.Aksamustu eve donerken "bakalim cicekler cikmis mi?" dedi ;-)

Açık Radyo'ya konuk oldum

2010-11-01T14:44:00.000-07:00

Açık Radyo'da Doğum Günü programını hazırlayan sevgili Nur ve Başak, geçenlerde beni konuk ettiler programlarında.Program 21 Ekim'da yayınlanmış.Defne'yle Derin'in doğumlarını konuştuk.Dinlemek isterseniz,tık tık.
Nur ve Başak,doğuma hazırlık kursları veriyor,doğum koçluğu yapıyorlar.Websiteleri Do-um'dan ayrıntılı bilgi alabilirsiniz.

2010-10-28T14:49:00.000-07:00

Bugün tam iki hafta oluyor İngiltere'ye geleli.
Günlerimiz ev aramakla geçti. Aralarda Oyun gruplarina,kutuphaneye gidiyoruz.Hava yagisli degilse parklara,nehir kenarina gidiyoruz. Defne bu fotograflardaki parki cok seviyor,Turkiye'deyken surekli aniyordu.Sonbaharin renkleriyle simdi daha da guzel park.
Derin'imiz iyice büyüdü,ablasinin pesinde oynuyor parkta.
Yarin eve geciyoruz.Yapacak cok is var,iki cocukla cok kolay olmuyor ama yavas yavas yapacagiz.
Defne haftaya yeni okuluna basliyor. Gunde 3 saat,haftada bes gun okulda olacak Temmuz'a kadar.Eylul'de de gercekten okullu olacak zaten (burada 4.5 yasinda basliyorlar)
Bizden haberler simdilik boyle.Eve yerlesme asamasinda baglantimiz yine sinirli olacaktir.
Sevgiler

Kitap cekilisinin sonucunu acikliyorum:

2010-10-14T00:45:00.000-07:00

49 günlük kızım, uğur böceğim Elif Alya'nın taze heyacanlı, acemi ama cesartli annesi Zerrin ben. sizden ve diğer tüm blogcu annelerden çok şey öğrendim... kızımı içimdeki sesi dinleyerek beraber büyümeyi arzu ediyorum sanırm doğru yoldayım, tüm itirazlara rağmen kızımı sürekli kucağımda taşıyorum, şimdi sling de aldım artık yorulmadan kolayca taşıyabileceğim de, gece koyun koyuna yatıyoruz, her ağladığında kucağıma alıyorum, her istediğinde emziriyorum, onunla sürekli konuşuyorum... içim kıpır kıpır, çok heyecanlıyım anne olduğum, kızım bana bu duyguyu yaşattığı için çok ama çokkkk şanslıyımm...
çekiliş umarım bana çıkar, çıkmazsa alınacaklar listesine eklenmiş oldu...
Sevgilerimle,

Tebrikler Zerrin!
En kisa zamanda seninle irtibata gecip kitabi gonderecegim.Umarim sen de severek okursun bu kitabi.
Katilan ve yorum birakan herkese tesekkurler!

2010-10-11T04:19:00.000-07:00

Biz yeniden Ingiltere'ye donmeye karar verdik.Geleli 5.5 ay olmustu,Istanbul'a alismakta gucluk cektik ve bir firsat cikinca da yeniden donmeye karar verdik.
Biz hazirliklarla mesgulken,siz bu guzel klibi seyredin.
Yolculugumuz persembe gunu,bir sure internet baglantim sinirli olacagindan blogu guncelleyemem sanirim.Simdilik hepinize sevgiler ve iyi haftalar!

Babywearing + NYC = LOVE from Marvelous Kiddo on Vimeo.

Not:Cekilise katilmayi unutmayin :)

2010-10-08T07:27:00.000-07:00

6-12 Ekim haftasi Bebek Tasima Haftasi olarak kutlaniyor.

Babywearing International , bu konuyu tesvik amaciyla kisa bir klip hazirlamis.

Bebeklerinizi slingte tasiyin,onlari her an opebileceginiz kadar yakin olsunlar size :)
Iyi haftasonlari!

Sürpriz bir çekiliş

2010-10-07T04:04:00.000-07:00

Ekim ayı, Attachment Parenting International tarafından Attachment Parenting (Doğal Ebeveynlik) ayı ilan edilmiş.

Ben de bu vesileyle,Defne'ye hamileyken alıp okuduğum,doğal ebeveynlik denilince akla gelen ilk isimlerden biri olan Dr.William Sears'in, hemşire eşi Martha Sears'la beraber kaleme aldığı The Attachment Parenting Book adlı kitabı, bir okuyucuya hediye etmek istiyorum.

Bu kitap, bana her şeyden önce bir anne olarak kendime güvenmeyi ve iç güdülerimi dinlemeyi öğretti.Defne'nin ilk aylarında dönüp dönüp okuduğum bir kaynak oldu.

Searslar bu kitaplarında doğal ebeveynliğin esaslarını anlatıyorlar. Çok kısaca özetleyecek olursam, altı temele oturtuyorlar doğal ebeveynliği:

1.Doğumda bağlılık: Mümkünse doğal doğum yapın ve doğumdan sonra bebeğinizle başbaşa vakit geçirin.

2.Bebeğinizin isteklerine hemen tepki verin, ağladığında hemen kucaklayın ve bebeğinizi rahatlatın. Bebeğinizi ağlatarak terbiye etmeye çalışırsanız, zamanla ağlama sesi sizi rahatsız etmez,bebeğinize karşı duyarsızlaşır ve bebeğinizden uzaklaşırsınız.

3.Bebeğinizi emzirin.

4.Bebeğinizle beraber uyuyun.

5.Bebeğinizi kucaklayın. Kucaklayamadığınızda wrap ya da sling tarzı taşıyıcılar kullanın ki iki eliniz boşta kalsın ve normal hayatınıza devam edebilin.

6.Sınırları iyi ayarlayın.Bebeğinizi ihmal etmeden,kendinize vakit ayırmanın önemini unutmayın.

7.Bebeğinize karşı duyarlı olun."Kucağa alışır","kendi kendine uyumayı nasıl öğrenecek?","ne zamana kadar emecek?" diyenlere karşı dikkatli olun,teknik peşinde koşmayın.Bebeğinizin ihtiyaçlarına cevap verin.Karşılanmamış ihtiyaçlar,ileride problemlere yol açarlar.

Dr.Sears bu şekilde yetiştirilen çocukların, kendilerini her zaman güvende hissetikleri için, daha kolay bağımsızlaştığını, potansiyellerine eriştiklerini ve dengeli birer birey olduklarını söylüyor.

Okunmuş ve yıllardır rafımda duran bir kitap, ama gayet iyi durumda,hiç bir şekilde yıpranmış değil. Konuya ilgi duyan birileri tarafından yeniden okunmayı bekliyor.

Çekilişe katılmak için yapmanız gereken tek şey bu yazıya bir yorum bırakmak.

Kendi blogunuzda,Facebook ya da Twitter sayfanızda bu çekilişten bahseder, link verirseniz,her link icin bir hak daha elde edebilirsiniz.Bunu yaptığınız takdirde,lütfen ikinci bir yorum bırakıp beni haberdar edin.Sizinle irtibata geçebilmem için lütfen e-posta adresinizi bırakmayı unutmayın.(Profilinde e-posta bilgisi olmayan okuyucular için)

14 Ekim Perşembe günü saat 18.00'e kadar yorum bırakabilirsiniz.

15 Ekim Cuma günü kitabı kazanan kişiyi buradan duyuracağım.

Sevgiler ve bol şanslar!

Not:Kitap Ingilizce'dir.

Emzirme uzerine

2010-10-06T04:57:00.000-07:00

Ingiltere'de devletin emzirmeyi ozendirme amaciyla hazirladigi kampanya afislerinden.Cok hos!

Hamileyken emzirme

2010-10-05T12:28:00.000-07:00

Daha önce bahsettiğim gibi Defne'yi o kendi bırakana kadar emzirmeye karar vermiştim.Defne 2 yaş 5 aylıkken,ikinci bebeğimize hamile kaldım.Defne,ben hamileyken memeyi biraksa bile 2.5 yasina kadar anne sütü almış olacaktı.
Öncelikle şunu söyleyerek başlamalıyım ki,normal bir hamilelikte, emzirmenin,ne size,ne çocuğunuza,ne de doğacak bebeğinize zararı vardır.

Normalde, ne kadar emzirirseniz o kadar çok sütünüz olur ya,hamilelikte bu kural işlemiyor.Hormonlar devreye giriyor ve olay annenin kontrolünden çıkıyor.Kiminin sütü hemen kesiliyor ya da azaliyor,kimininki daha geç,kimininki hiç kesilmiyor. Sütün tadı da degişiyor,daha tuzlu oluyormuş. Bundan hoşnut kalmayan bazı ufaklıklar bu dönemde bırakıyormuş memeyi.
Ben geçen yaz hamileyken Turkiye'ye tatile geldiğimde, etrafımdaki herkes "hamile kadının sütü çocuğa dokunur,hasta eder" dedi. Böyle bir inanış var. Onun sebebi de bir süre sonra gelen, kolostrum denilen süt. Kolostrum da cok yagli,besleyici ve antikorlar içeren bir süt. Bebekler ilk doğduklarinda vücutlarinda biriken mekonyumu atabilmeleri icin laksatif etkisi olan bir süt. Bu sütü icin çocuk ishal oluyor ama öyle zararli bir durum yok. Bakiyorum Defne'ye gayet sağlıklı,keyifli ama kakası cok sulu. Birkac hafta öyle devam etti sonra düzeldi. İshal oldu ama kolostrum cok faydali bir sut sonucta,ondan yeniden faydalanmış oldu.Epeyce tombullaşmıştı o dönem.
Bir süre sonra sütüm iyice azaldı,o zaman beş on saniye emip gidiyordu.Sonra, yedinci aydan sonra tekrar artmaya başladı.
Hamilelikte göğüsler çok hassas olduğu için, bazı anneler cok rahatsız oluyor,tahammül edemiyor ve kesiyormuş memeden.Benim de zorlandığım zamanlar oldu ama kah dikkatini baska bir şeye yönlendirerek,kah içecek başka bir şey önererek,bazen "emerken ona kadar sayacagiz,sonra bitirecegiz" diyerek gecirdik o donemi.
La Leche League'in bu konuda yayinlamış olduğu bir kitap var,şiddetle tavsiye ederim:Adventures in Tandem Nursing:Breastfeeding during pregnancy and beyond
Bu kitapta hamilelik suresince emzirirken nelerle karşılaşırsınız,nasıl beslenmelisiniz,olur da fikrinizi değiştirip ilk çocuğunuzu memeden kesmek isterseniz bunu nasıl yapmalısınız,bu ilk cocugu kardesiyle beraber emeceğe günlere nasıl hazirlarsiniz,dogumdan sonra nelere dikkat etmelisiniz, gibi pek cok konuyu detaylı bir şekilde anlatıyor.
Yine,bir önceki yazımda bahsettiğim sitelerden de çok faydalandım.

To give breast is to give life

2010-10-04T00:54:00.000-07:00

Yeni haftaya bu güzel şarkıyla başlayalım.
Emziren anneler için gelsin : "Dar la Teta es Dar la Vida" yani "meme vermek hayat vermektir"

Anne sütü

2010-10-01T13:20:00.000-07:00

Mary Cassatt, Maternite 1890

1-7 Ekim haftası Emzirme Haftası olarak çeşitli etkinliklerle kutlanıyor.
Ben de önümüzdeki hafta bu konuyla ilgili yazmak istiyorum.
Bundan 3 yıl önce Defne 8 aylıkken emzirme haftasında Başka Yollar'a şunları yazmışım:

Ben bebeğimi emzirmeyi çok istiyordum. Başlangıçtan itibaren ebelerden aldığımız destekle bu konuda hiç bir zorluk yaşamadık. Soner de her zaman çok destek oldu. Defne, 31. haftasını idrak ettiği şu günlerde haftada bir iki kez, bir iki kaşık buharda pişmiş meyve veya sebze yiyor, onun dışında tamamen anne sütüyle besleniyor. Benim sütüm olduğu sürece, kendisi bırakmak isteyene kadar da devam edecek.

Defne 3 yaş 9 aylık şu anda.Halen emiyor,bırakmaya da niyeti yok.
Derin 8.5 aylık.
İkisini de emzirebildiğim için çok mutluyum.
Hamilelikte emzirmek nasıldı,ikisini birlikte emzirmek nasıl,bunlarla ilgili mailler alıyorum ara sıra.Bunları önümüzdeki hafta yazmak istiyorum.
Bu yazıyı yaklaşık dört yıldır bu konuda en çok yararlandığım internet sitelerini belirterek kapatmak istiyorum.

Kellymom
Dr.Sears
Dr.Jack Newman
Mothering
I want my mum

Emziren tüm annelere bol sütlü günler!

Hoşgeldin Rüya bebek!

2010-09-29T02:59:00.000-07:00

Blog dünyasında benim için çok özel bir yeri olan,yazdıklarını 2005'ten beri okuduğum,nihayet bu yaz tanışma fırsatını yakaladığım çok sevgili Yasemin'i bir de buradan tebrik etmek istiyorum.
Hoşgeldin Rüya,sağlık ve mutluluk diliyorum sana! Çok güzel bir aileye geldin,çok sanslısın!
Yasemin'in Rüya uyurken yazacaklarını merakla bekliyorum.

Resim:http://www.kimdean.com/

Magic

2010-09-28T02:09:00.000-07:00

Bu sabah internette dolanirken rastladim bu videoya.
Eşinin hamileligini 40 hafta boyunca fotograflayan bir babanin cektigi bir video.
Ailenin hikayesini Pacing the Panic Room'da okuyabilirsiniz.

Magic- A Belly Grows from The Panic Room Videos on Vimeo.

Babies

2010-09-27T03:53:00.000-07:00

Cumartesi aksami Babies'i seyrettim.Ilk Acalya'dan duymustum,sonra Yasemin de yazdi.Merak edip duruyordum.
Dunyanin dort ayri yerinden,Amerika'dan,Japonya'dan,Mogalistan'dan ve Namibya'dan dort bebegin hayatini konu alan bir belgesel Babies.Dogduklari gunden yurumeye baslayana kadar,yaklasik bir yas dersek,ilk bir yillari ele aliniyor.
Konusma yok pek.Bebeklerin anne babalari degil,bebeklerin kendileri,hareketleri,bakislari,sesleri on plana cikarilmis.Basit ama cok guzel bir film/belgesel olmus.
Her bebegin yasadigi cevre kendine ozgu.Her anne-baba farkli yaklasiyor bebegine,icerisinde bulundugu kosullara gore.Dort degisik kulturde yetisen bu cocuklar icin asil onemli olanin ne oldugunu yeniden gosteriyor bize film:Cocukluk bir macera. Ister iki tasla oynayin ister en son cikan oyuncaklarla,ihtiyaciniz olan en onemli sey,yaninizda size sevgi gosterecek,bagimsiz olmaniza yardimci olacak bir ailedir.
Siddetle tavsiye ederim.

{Bu an}

2010-09-24T05:40:00.000-07:00

Soulemama'dan esinlenerek cuma gunleri {Bu an} baslikli postlar gondermeye karar verdim.

{Bu an} bir Cuma ritueli. Gecen haftaya dair tek bir fotograf. Basit,ozel,mustesna bir an. Soze hacet yok. Durup,tadini cikarip,hatirlamak istedigim bir an.

Hepinize iyi haftasonlari!

Derin'in doğum hikayesi

2010-09-22T11:25:00.000-07:00

Derin'in doğum hikayesine başlamadan önce bir parantez açmalıyım.
Derin 35.haftaya kadar ters pozisyondaydı.
Defne 28.haftalıkken baş aşağı pozisyonunu almış ve hep öyle kalmıştı.
Aynı haftada Derin ters duruyordu ama ebe endişelenmemi söylemişti.İkinci bebekler,rahim daha esnek olduğu için, daha geç dönerlermiş. Ancak 32. haftaya kadar Derin dönmeyince endişelenmeye başladım ve yapabileceğim bir şey var mı diye araştırmaya başladım. İnternette biraz dolaşınca Spinning Babies (www.spinningbabies.com) adlı siteden haberdar oldum ve bu sitede önerilen hareketleri yaptım. O hareketler sayesinde mi oldu yoksa bebek kendi kendine mi döndü bilmiyorum ama 35.haftada yeniden ultrasona girdiğimde dönmüştü.
Dönmeseydi eğer,çok istediğim suda doğumu gerçekleştiremeyecektim.

Doktorların doğum için verdiği tarih 2 Şubattı ama Defne 38 hafta+5 günlükken doğduğu icin Derin de biraz erken doğabilir diye düşünüyordum. Nitekim yanılmamışım:16 Ocak sabahı saat 7.30 gibi uyandığımda suyum gelmişti.
Sakin bir şekilde kalktım,duşumu aldıktan sonra eşimi uyandırdım. Kahvaltımı yaptım. Hastaneyi aradım. Sancılarım henüz başlamamıştı. İlk doğumum sadece 6 saat sürmüştü. İkinci bebeğin daha da çabuk geldiği anlatılır hep.O yüzden kahvaltıdan sonra,sancıların başlamasını beklemeden, çantamızı alıp çıktık.
Hastanede rutin kontrollerden sonra NSTye bağlandım, çok hafif sancı çekiyordum ama ciddi bir durum yoktu. Hastanede beklememizin anlami yoktu. Eve dönmeye karar verdik.
Suyu gelmiş anne adaylarının doğumu, normal yollardan başlamazsa eğer, enfeksiyon riskine karşı, 24 saat sonra suni sancı veriliyor ve doğum başlatılıyor.
Defne'yle yasadığım olağanüstü doğum deneyiminden sonra, istediğim en son şey suni sancıydı. Bu bebeği de suda doğurmak istiyordum.
Eve gittik,bir kaç saat daha bekledik, hala bir gelişme yoktu.İnternete girip araştırmaya başladım,neler yapabilirim diye.
Bebeğin aşağıya inmesine yardım etmek için pilates topunun üstüne oturarak hafif hafif zıplamanın faydalı olacağını okudum.İkinci öneri de,hafif tempolu bir yürüyüs yapmaktı. Dışarısı karlı ve soğuktu ama evdeki stepper aletini kullanabilirdim.O gece pilates topunun üstünden inmedim desem yeridir.
Kah pilates topu, kah stepper derken sancılarım yavaş yavaş kuvvetlenmeye başladı. Doğumu başlatmaya kararlıydım.
Saat oniki gibi sancılar daha düzenli gelmeye başladı. Eşime uyumasını söyledim.En azından birimiz uyusa iyi olurdu.Ben biraz daha çalışacaktım.
Ve saat 2.30de, artık ayakta durmakta zorlaniyordum. Hastaneyi aradik,geliyoruz dedik.
Saat 3te doğum odasındaydık. Yine ilk doğumumu yaptığım odaya aldılar eşimle beni.
Ebe rutin kontrollerini yaptı. 5cm açılma varmış.
Beni hemen havuza alabileceklerini söyledi. Sıcak suyun beni rahatlatacağını umuyorum. Gerçekten iyi geliyor.
Yine o çok sevdiğim, entonoksu kullanmak istiyorum, ancak bu sefer,entonoks sersemletiyor beni. Tekrar deniyorum, olamaz, midem bulanıyor!
Havuza giriyorum, sancılar art arda geliyor, çok şiddetli. Bir yandan eşim,bir yandan ebe masaj yapıyorlar sırtıma. Midem bulanıyor ve kendimi tutamayıp havuza kusuyorum!
Ebe, suyun değiştirilmesi gerektiğini söylüyor.Havuzdan çıkmak zorunda kalıyorum. Çok şiddetli sancılar çekiyorum.
Havuza yeniden giriyorum. Ateş basıyor, konuşmakta güçlük çekiyorum. Su verir misiniz diyecek halim yok. Güçlükle "su" diyorum, getiriyorlar. Ebe halimi anlıyor, soğuk suyla ıslatılmış bir bez veriyor,yüzümü silmem için. Kendimi daha iyi hissediyorum.
İlk doğumdan çok farklı bu.
Ebe, arada bebeğin kalp atışlarını ölçüyor. Her şey yolunda.
Bebeğin kafası görünüyor nihayetinde.
"Yıldızlara bakıyor bebeğin" diyor ebe.
Öylesine,güzel bir söz söylediğini sanıyorum,ne demek istediğini sonradan öğreneceğim.
Artik itme dürtüsü geliyor ama çok zorlanıyorum.
Gerçekten çok zorlanıyorum.
Oysa daha önce yaptım ben bu işi,biliyorum diyorum kendi kendime.
Bebeğimi çıkaramıyorum.
Acı çekiyorum.
Sonunda ebe, oturma şeklimi değiştirmemi öneriyor.
Bir ayağını yukarı kaldır,ve oradan alacağın destekle,bütün kuvvetinle it bebeği diyor.
Deniyorum olmuyor,yine deniyorum,yine olmuyor.
Ne yapacağımı bilemiyorum.
Ebe çekip çıkarsa bebeği diye düşünüyorum, ama konuşacak dermanım yok, yapabileceği bir şey olsa yapardı diye düşünüyorum.
Derken,bir kez daha ve bebeğim doğuyor.
İnanamıyorum diyorum.
İnanamıyorum!
Tıpkı Defne'yi sudan çıkardığımı gibi,bebeğimi sudan çıkarıyorum.
Havluyla sarıyorum.
Güzel oğlum,nasıl zorladın beni!
Saat 5.08.
Doğumun ilk aşaması tahminimden çok daha uzun sürdü ama hastaneye geldikten iki saat sonra bebeğimiz kucağımda.
İşte o sırada, ebe neden o kadar zorlandığımı açıklıyor.
Bebek doğum için ideal pozisyonda değişmiş.İdeal pozisyonda bebeğin kafası aşağı dönüktür.Bebeğin karnı annenin sırtına dönüktür.
Derin oğlum bunu seçmemiş, sırtını benim sırtıma dayamış. Bu pozisyon da doğumu zorlaştırıyor ve süreci uzatıyormuş.Ebenin bebeğin yıldızlara bakıyor demesi bundanmış.
Havuzdan çıkıyoruz, yatağa geçiyoruz.Bebeğimize bakıyoruz. Gözlerini kocaman açmış bize bakan minicik bir oğlan. Hemen emmeye başlıyor.
Eşim bebeğin göbek bağını kesiyor. Dikişler atılıyor.
Duşumu alıp giyiniyorum. Oğlumuzun kontrolleri yapılıyor.
Öğlen ikide, artık dört kişilik bir aile olmak üzere, evimize gidiyoruz.

Bebek taşıma (babywearing)

2010-09-21T06:11:00.000-07:00

Bebegi slingle tasima kavramiyla Defne'den once tanistim. Cok eski caglardan,ilkel topluluklardan beri suregelen bu pratik uygulama, renk renk,desen desen slinglerin uretilmesiyle gunumuzde cok revacta. Defne'ye bebek arabasi aldigimizda 5 aylikti.O gune kadar ve o gunden sonra da,Derin'e hamile kalana kadar zevkle tasidim Defne'yi.Simdi sira Derin'de.
Sadece disarida degil,evin icinde de cok pratik sling kullanimi.Ozellikle ilk haftalarda anne rahmini andiran sling,bebege cok rahatlatici bir ortam sunuyor.Bebek kendini guvende hissediyor.Anne,bebege yakin oldugu icin sutu artiyor.Bebege her an dokunup,opup koklayabiliyorsunuz.
Iki cocuklu anneler icin de mukemmel bir urun sling.
Hem yeni bebeginizi kucaklayabiliyorsunuz,hem de bosta kalan iki eliniz sayesinde ilk cocugunuzla yakindan ilgilenebiliyorsunuz.Parka gidebiliyor,yemegini hazirlayabiliyor,kisacasi yine rahatca beraber vakit gecirebiliyorsunuz.

Bebek hayatinin ilk 9 ayinda anne rahminin sicakligini aramaya devam eder.8-9.ay civari emeklemeye,dis dunyayi kesfetmeye,anneden yavas yavas ayrilmaya baslar.Yavas yavas,slingte gecirilen vakit azalir.Bebek yurumeye baslar.Bu donemde de kah yurumek,kah oturmak isteyen ufakliginiz icin kullanislidir slingler.Cogu sling 15-20 kiloya kadar kullanma imkani sunuyor.

Emzirme uzerine

2010-09-20T00:51:00.000-07:00

Picasso,Maternity,1905

Emziren anneler pek cok resme ilham kaynagi olmuslar.Benim en sevdiklerimden biri bu tablo.Annenin bakisi cok etkiler beni.Ben de bebegime saatlerce baktigimi bilirim,bu sekilde.Dunyadaki her seyi unutup,sadece onun guzel yuzune saatlerce bakabilirim,sadece bebegimi dusunerek.Bebegin dogumunun ardindan ilk haftalar,ilk aylar boyle gecer hep.

Little Child

2010-09-19T07:50:00.000-07:00

Robert Wyatt'in Little Child adli sarkisini cok severim.Defne'ye hamileyken,ileride birlikte dinleyecegimizi hayal ederek dinlerdim.O gunler gelmis iste.Bir kac gun once dinledik ve sarkiyi cok sevdigini soyledi."Yarin yine dinleyelim" dedi.
Sarkinin orjinali Danny Kaye tarafindan kizi Danny Kaye icin 1955te kaydedilmis.

Bu da Robert Wyatt'in sesinden

Hepinize iyi pazarlar!

The Natural Child'dan

2010-09-17T12:11:00.000-07:00

Jan Hunt'in daha once de bahsettigim The Natural Child adli kitabindan Turkceye cevirerek alintiliyorum:

Cocuklarimiza verdigimiz gizli mesajlar

Yenidogan
Soyledigimiz:Istedigin kadar agla,seni yeniden kucagima almayacagim.
Dusundugumuz: Aglaman beni cok uzuyor ama butun o uzmanlar yaniliyor olamaz.
Cocugun dusundugu:Beni sevmiyor,benle ilgilenmiyorlar. Annem mukemmel beri,demek ki terslik bende. Demek ki,ben onun sevgisine layik biri degilim.
20 yil sonra soyledigimiz:Tom'da ne buluyorsun anlamiyorum. Sana nasil davrandigini gormuyor musun? Sen bundan daha iyisini hak ediyorsun.

Bebek
Soyledigimiz:Memeyi birakiyoruz.Sen buyudun artik!
Dusundugumuz:Devam etmek isterdim ama akrabalarin elestirilerini daha fazla kaldiramiyorum.
Cocugun dusundugu:Hayatimdaki en onemli seyi kaybettim:uzun suren kucaklasmalari ve en sevdigim yiyecegi. Belki de ben kotu biriyim, kotu seyler yaptim ve cezalandirildim.
20 yil sonra soyledigimiz:Neden bu kadar cok iciyorsun?

2 yasinda
Soyledigimiz:Artik bizim yatagimizda uyumak yok! Yalniz degilsin,bak ayicigin da senle beraber uyuyacak.
Dusundugumuz:Anneannen bizle beraber uyumanin yanlis oldugunu soyluyor.Neden oldugunu tam anlayabilmis degilim ama onun memnuniyeti, senin memnuniyetinden daha onemli. Her neyse, bak, bu ayicikla beraber uyuyabilirsin.
Cocugun dusundugu:Ama haksizlik bu! Onlar gercek birine sarilarak uyuyabiliyorlar! Beni pek iyi tanimiyorlar,duygularimi onemsemiyorlar.Neyse ki, su ayicik var!
20 yil sonra soyledigimiz:Biliyorum, Tom seni terk ettigi icin cok uzgunsun,ama kredi kartina bu kadar yuklenmene ne gerek vardi?Aldigin bu ivir zivir seni rahatlatacak mi? Sen ne zaman bu kadar materyalist oldun?

4 yasinda
Soyledigimiz:Kardesine vurmaman gerektigini biliyorsun. Bir daha yaparsan,oyle bir tokat yersin ki, bir daha da unutmazsin!
Dusundugumuz:Bu durumu daha iyi idare etmenin bir yolu olmali, ama benim babam da bana boyle derdi. Demek ki, yaptigim, o kadar da yanlis degil.
Cocugun dusundugu:Kardesime kizdigim icin ona vurdum. Simdi de babam bana kizdi ve bana vurmak istiyor. Demek ki yetiskinler vurabilir ama cocuklar vuramaz. Peki, ben birine kizdigimda ne yapmaliyim? Her neyse,bir gun ben de yetiskin olacagim.
20 yil sonra soyledigimiz: Barda kavga mi cikardin? Yetiskin insanlar birine kizdiklarinda ona vurmazlar.Ben hic bir zaman sana siddete basvurmayi ogretmedim!

6 yasinda
Soyledigimiz:Bugun senin icin cok onemli bir gun. Korkma, sadece ogretmenlerinin soyledigi her seyi yap.
Dusundugumuz:Lutfen okulda ariza cikarip beni utandirma!
Cocugun dusundugu:Ama korkuyorum! Evden bu kadar uzun sure ayri olmaya alisik degilim. Galiba benden biktilar. Eger uslu cocuk olup,ogretmenin her soyledigini yaparsam, belki beni severler.
20 yil sonra soyledigimiz:Ne? Arkadaslarin seni uyusturucu almaya ikna mi ettiler? Herkesin her soyledigini yapacak misin?Senin kendi aklin yok mu?

8 yasinda
Soyledigimiz:Sinifta ogretmenini dikkatle dinlemiyorsun! Onemli seyleri nasil ogreneceksin?
Dusundugumuz:Cocugumun basarisizligi,benim de basarisiz oldugumu gosterir.
Cocugun dusundugu:Ogretmenin anlattiklari, ilgimi cekmiyor. Sanirim,o her seyin iyisini bilir. Benim ilgi duydugum konular onemsiz,demek ki.
20 yil sonra soyledigimiz:28 yasina geldin,hala hayatta ne yapmak istedigini bilmiyorsun! Ilgi duydugun hic bir sey yok mu yani?

10 yasinda
Soyledigimiz:Bir tabak daha mi kirdin?Bosver, bundan sonra bulasiklari ben kendim yikarim.
Dusundugumuz:Biliyorum,sana karsi daha sabirli olmaliyim ama bu sekilde,en azindan, bulasiklar cabucak yikanmis olacak.
Cocugun dusundugu:Ne kadar sakarim! En iyisi,yardim etmeye calismayayim.
20 yil sonra:O isi cok istiyorsun ama muracat etmiyorsun,oyle mi?Kendine daha cok guvenmen lazim!

12 yasinda
Soyledigimiz:Hadi disari cik ve arkadaslarinla oyna biraz!Emin ol,burada pineklemekten daha eglencelidir disarida oynamak!
Dusundugumuz:Biliyorum,senle daha fazla vakit gecirmeliyim ama su islerin bitirilmesi gerekiyor.
Cocugun dusundugu:Annemle ve babamla beraber bir seyler yapmak istiyorum ama her zaman cok mesguller.Sanirim arkadaslarim beni daha cok seviyor.
20 yil sonra:Bizi hic arayip sormuyorsun.Bizim duygularimizi hic onemsemiyor musun?

14 yasinda
Soyledigimiz:Canim,disari cikar misin? Babanla ozel bir sey konusuyorum.
Dusundugumuz:Bilmeni istemedigimiz bazi sirlarimiz var.
Cocugun dusundugu:Ben bu ailenin bir parcasi degilim.
20 yil sonra:Hapiste misin? Problemlerin vardi da,bize neden soylemedin?Aile icinde sir olmaz,bilmiyor musun? Biz nerede hata yaptik?

Bu konusmalar cok tanidik geldi bana,kimisi kendi hayatimdan,kimisi cevreden duyup gorup,ornegine sahit oldugum seyler,kendi cocuklarima soylemekten kacindigim seyler.
Bence iyi anne-baba olmanin altin kurali, cocugu, yasi kac olursa olsun, birey olarak kabul etmek, yetiskin bir insanla nasil iletisim kuruyorsak, onlarla da o sevgi ve saygi cercevesinde bir iliski kurmak.

Yildizlari yakalamak

2010-09-14T23:58:00.000-07:00

Oliver Jeffers'in adina ilk defa Yasemin'in blogunda rastlamistim.Defne henuz 5 aylikken yazmis Yasemin bu yaziyi.
Cook sonra Defne 2 yasindayken bir cocuk tiyatrosundan bir oyun icin bilet aldim.Cok etkileyiciydi.Fuayede kitabi da satiliyordu,alip eve geldik.

olive jeffers

Internete girip arastirinca Yasemin'in yazisina denk geldim yeniden.
Yildizlari cok seven ve bir yildizi olsun isteyen cocugun gunler suren cabalari sonunda yildiza kavusmasini anlatiyor Jeffers.Hikaye de,illustrasyon da olaganustu.Sicacik,insani icine aliveren bir sevgi hikayesi.
Okudugum en iyi cocuk kitaplari arasindadir onunkiler.

Iste, biraz da bu kitaptan dolayi sanirim, Defne de yildizlari cok sever.
Bayram tatilinde Izmir'deydik.Bir gun de Foca'ya gittik.Sokaklarda dolasirken, bir kosede, bir amcaya rastgeldik.Tezgahinda deniz yildizlari,sungerler,deniz atlari,midyeler ve elbette deniz kabuklari...

Bir kac gundur bunlarla oynuyor Defne.

Meraklisina not:Ayni yazarin Lost and Found adli kitabi da harikadir.

Okulun ilk gunu

2010-09-13T03:39:00.000-07:00

Bugun okulun ilk gunuydu.Defne yeniden okula baslayacagi icin cok heyecanliydi sabahleyin.Hadi gidelim artik deyip durdu.
Okul bahcesinden iceri adimimizi atar atmaz "sen beni birakip eve gitme ama, tamam mi" deyince eyvah dedim,yoksa...
Bu yil,yeni bir sinifi yeni bir ogretmeni var.
Sinifa girer girmez hemen ogretmenine resim yapmak istedigini soyledi.Sonra da hemen kaynasti herkesle.
Ben "biraz sonra gidebilir miyim" deyince,"o cocuklarin anneleri duruyor ama daha" dedi.Onlar bu yil yeni baslayan cocuklarin anneleriydi ve duruyorlardi gercekten de."Cocuklar alisana kadar anneleri duracak burada,ben de senle durmustum hatirliyor musun? Burasi senin eski okulun,ogretmenleri,arkadaslarini taniyor,biliyorsun.Ben biraz sonra gideyim,tamam mi?" deyince anlastik.
Sonra bahcede biraz bisiklete ve salincaga bindi,bir agaca tirmandi.
I:Hadi ben gidiyorum artik.Sen biraz daha oynar,sonra ogle yemeginden sonra servisle gelirsin.
D:Kucuk kizlar annelerinin gitmesine izin vermez,degil mi?
I:Evet,sen artik buyuk bir kizsin.Hadi opeyim seni ve gideyim artik.
D:Bir dakika ama Derin'i de opmek istiyorum ben.

O an icim eridi..

Eve dondum,Derin'i emzirip yatirdim.
Defne olmayinca ev o kadar sessiz ki,simdiden ozledim sekerfaremi.

Boobee Mamma

2010-09-08T11:16:00.000-07:00

İnternette gezinirken rastladım bu bebeklere, yavrularını emziren anne bebekler..Iki çocuk annesi bir kadın kendi çocukları için yaptığı oyuncak bebeklerin fotoğraflarını Facebook'ta paylaşınca,ebesi emziren bebekler yapmasını rica etmiş ve bu oyuncaklar çıkmış ortaya.Tek çocuğunu emzirenler de var,ikisini birden emzirenler de.
Ayrıntılı bilgi için tık.
Defnecik görse bayılır bunlara.

Arboretum

2010-09-07T10:41:00.000-07:00

Bugün ne zamandır gitmeyi düşündüğümüz Arboretum'a gidebildik.
Yedi yıl önce, İstanbul'dan ayrılmadan, çocuklarımız olmadan yıllar önce kitaplarımızı alır gelir saatlerce vakit geçirirdik burada.
Thoerau'yu yeni keşfettiğim günlerdi, göletin kıyısına oturup Walden gölünü okumaktan çok keyif alırdım. Thoerau demişken blog komşularım Evren ve Yaban'a selam göndermemek olmaz.
Hava güzeldi,ne çok sıcak,ne çok serin,tam sonbahar havası..

Defne en çok bu salkım söğütü sevdi. Önce yere düşmüş dallarından bir tanesiyle ip atlıyormuş gibi yaptı. Sonra o dalla balık tutacağını söyleyip gölde balık tuttu.
Sonra da salınmış dalları perde gibi aralayarak içinden geçmeyi sevdi.
Sevdiği bir şey olunca hep yaptığı gibi, 'Yarın yine gelelim buraya' dedi.

Kitap: The Natural Child

2010-08-28T01:14:00.000-07:00

Jan Hunt'ın web sitesi The Natural Child'e ara sıra göz atarım.Çok güzel makaleler vardır sitesinde.Geçen gün sevgili Yasemin'le buluştuğumuzda kitabını gördüm rafta ve ödünç aldım.Önümüzdeki günlerde birkaç paragrafı çevirerek buraya da alıntılamak istiyorum.

Cömertçe emzirin!

2010-08-27T04:40:00.000-07:00

Avustralya Göğüs Kanseri Vakfının kampanya ilanlarında kullandığı görsel.
Bildiğiniz gibi emzirme göğüs kanseri riskini azaltıyor.Cömertçe emzirin diyor afişte.
Çok beğendim!

Defne'nin doğum hikayesi

2010-08-25T23:19:00.000-07:00

Türkiye'de doğum denince akla önceden planlanmış sezaryen doğum geliyor ne yazık ki..Normal doğum yapabilmek için mücadele etmek gerekiyor sistemle. Tabii bu kadar medikalleşmiş bir ortamda normal doğuma cesaret edebiliyorsanız..Yine de son dönemlerde umut verici gelişmeler oluyor. Sevgili Elif'in Pozitif Doğum Hikayeleri sitesi,Doum oluşumu Açık Radyo'daki Doum programı,Dr.Hakan çoker'in calışmaları,geçenlerde yayınlanan Şebnem Susam Sarajeva'nınDoğal Doğuma Doğru adlı kitabı...
Çorbada benim de tuzum bulunsun. Defne'yle Derin'in doğum hikayelerine bu blogda da yer vermek istiyorum. Önce Defne'nin hikayesi gelsin o zaman.

Eşimin işi dolayısıyla ben 26 haftalık hamileyken İngiltere’ye yerleştik. Buradaki sağlık sistemi Türkiye’dekinden çok farklı. Hamilelik süresince kadın doğum uzmanları yerine ebelerle görüşüyorsunuz. Sadece, bir problem olması halinde sizi doktora yönlendiriyorlar. Hamilelik normal seyrediyorsa bütün hamilelik boyunca sadece 12. ve 20. haftalarda ultrasona giriyorsunuz. Doğumları da yine ebeler yaptırıyor, doktorlar bir komplikasyon halinde olaya dahil oluyorlar. Önceden kararlaştırılmış sezaryenle doğum çok çok nadir. Sezaryen, anne ve bebek için gerçekten gerekli ise başvurulan bir çözüm.

Biz de buraya geldikten sonra buradaki sağlık sistemine dâhil olduk. Hamileliğim normal seyrediyordu, ben de normal doğum istiyordum. Buradaki hastanede suda doğum seçeneği olduğunu da duyunca çok sevindim. Suda doğum fikri bana her zaman çok ilginç gelmişti.

Hamileliğimin son haftalarında doğumun gerçekleşeceği hastanede aktif doğum kursu aldım. Hastanede normal doğum bölümünün haricinde bir de “evden eve” diye adlandırılan bir bölüm var. Burası gerçekten bir ev odası gibi dekore edilmiş. Hastane atmosferinden çok daha sıcak. Bu odalardan biri de suda doğum için havuzlu. Suda doğum yapabilmek için en az 37 haftalık hamile olmanız gerekiyor. Ağrı kesici olarak kullanılan epidural bu ünitede yok, pethidine kullanırsanız havuzda doğuramazsınız, bir de “gas and air” (entonox) dedikleri bir ağrı kesici var, sadece onu kullanabilirsiniz.

Bütün bu bilgilerin ışığında hamileliğimin 38. haftasına gelmişken, bir gün nişan geldi. Artık doğumun yakında olacağını biliyor, vücudumun vereceği tüm sinyallere dikkat etmeye çalışıyordum. Üç gün sonra, gece tuvalete kalktığımda suyumun gelmekte olduğundan şüphelendim. Sabah hastaneyi aradım, bana saat 11.30 için randevu verdiler. Sancım yoktu. Yine de ne olur ne olmaz diyerek hastane çantamı yanımda götürmeye karar verdim. Baktım çanta çok ağır, bebeğin eşyalarını çıkardım. Doğum başlarsa, eşim eve gelir bunları getirir diye düşündüm. Bu arada, eşim işyerinde, ben tek başıma taksiye atlayıp hastaneye gittim. Randevum saat 11.30’da ama bana sıra geldiğinde saat 12 olmuştu. Ebe tansiyonumu ölçtü, NST’ye bağlandım. Her şey normaldi. Henüz sancılarım başlamamıştı. O yüzden ebe bana eve gitmemi, gece boyunca hiçbir şey olmazsa, ertesi sabah 8’de gelmemi söyledi. Suyum patladığı için enfeksiyon riski olabileceğini, doğum kendi kendine başlamazsa suni sancıyla doğumu başlatmak durumunda olduklarını belirtti. Biz bunları konuşurken saat 14.30 oldu ve ilk kez çok şiddetli bir sancı hissettim.

Eşim ertesi gün şehir dışında olacaktı. İngiltere’de de yakın akraba ya da arkadaşımız olmadığı için ebeye hastanede kalabilir miyim dedim ama kabul etmedi. Bu arada, ebe benim İngiltere’de hiç ultrasona girmemiş olduğumu fark etti ve bana ultrason için acil bir randevu alacağını söyledi. Plasentanın düşük olup olmadığına bakılması gerektiğini söyledi. Onun sonucuna göre ya eve gidecektim ya da hastanede kalacaktım. Saat 15.40 için bana bir randevu ayarlandı.

Ben beklerken sancılarım arttı ve çok şiddetlendi. Eşimi arayıp durumu bildirdim ultrasondan çıkınca gelip hastaneden beni almasını rica ettim. Beklerken sancılarım o kadar arttı ki, o halde bekleme odasında oturmak istemedim. Bana başka bir yer göstermelerini rica ettim,ne yazık ki kabul etmediler. Beklerken nefes egzersizleri yapıp sancıları hafifletmeye çalıştım. Saat 16.00’da sıra bana gelmişti. Odaya girip koltuğa uzandığımda artık çok rahatsızdım. Doktor alelacele baktı ve “Doğum başlamış” dedi! Hemen doğum bölümünü aradı ve bir ebe gelip beni tekerlekli sandalyeyle doğum ünitesine götürdü. Bu arada, ben tekrar eşimi arayıp doğumun başladığını, hemen gelmesi gerektiğini söyledim.

Doğum bölümünde benle ilgilenecek olan ebeyi görür görmez hayal kırıklığına uğradım. Çok genç ve tecrübesizdi. Doğum öncesi kursta ebe, yanımızda sıcak su torbası bulundurmamızı, torbanın sancıların acısını azaltacağını söylemişti. Ebeden torbayı doldurmasını rica ettiğimde “Eşiniz gelince o doldursun, sizi yakmak istemeyiz” dedi ve gitti! Bu arada, bana bir üşümek geldi, tir tir titriyorum. Neyse ki eşimin işyeri hastaneye çok yakın, hemen geldi. Sıcak su torbasını doldurdu. Masaj yapıyor bana, destek oluyor. Çok üşüdüğümü söyleyince, ebe, banyoyu kullanabileceğimi söyledi ve gidip küveti hazırladı. Küvete girdim ama biz eşimle ikimiz yalnızız. Ne doktor var yanımızda, ne hemşire, ne ebe. Sancılarım çok sık geliyor. İlk doğumum olduğu için durumu değerlendiremiyorum, ebe de hiçbir yorum yapmıyor. Ancak çağırdığımızda gelip sorularımızı yanıtlıyor. Ben henüz doğumun çok başlarında olduğumuzu düşünüyorum. Herhalde bütün gece böyle geçecek diye düşünüyorum. Sancılarım çok kuvvetli. Bir noktada, artık normal doğumu hiç düşünmeyenleri, hemen sezaryen ya da epidural isteyenleri anladığımı düşünüyorum.

İtme dürtüsü geliyor. O noktada artık banyodan çıkıp odaya dönmeye karar veriyoruz eşimle. Bebek oracıkta doğsa kimsenin haberi olmayacak!

Ebeden vajinal muayene yapmasını rica ediyorum. Açılmanın kaç santimetre olduğunu bilmek istiyorum. Çünkü bu şekilde onumu göremiyorum. Herhalde 5-6 santim olmuştur diyorum. Eşim “ya sadece 1-2 santim ise, moralin bozulursa?” diyor. Hayır, ben bilmek istiyorum. Ebeyi çağırıyoruz, muayene etmek istemiyor. “Şimdi bir kere bakarsak, her dört saatte bir bu işlemi yapmamız gerekir” diyor. “Olsun” diyorum “yapın, çünkü ben bilmek istiyorum.” Nihayetinde ebe kabul ediyor: 9 santimetre!

“Ama ben havuzda doğuracaktım!” diyorum. “Tamam, sizi oraya transfer edelim ama belki vakit yetmez havuzu hazırlamaya, bebek her an doğabilir”diyor. Deli olmak işten değil.

Neyse ki havuz hazırlanıyor. Saat 19.15’te havuza giriyorum.

Artık o “evden eve” bölümündeyim. Buradaki ebeler daha farklı. Hemen doğum planımı okuyorlar. Ortam güzel ve sakin, doğum planımda arzu ettiğim şekilde ışıkları kısıyorlar. Dinlemek istediğiniz bir müzik var mı diye soruyorlar. Teşekkür ediyorum, sadece sessizlik istiyorum, tamamen doğuma konsantre olmak istiyorum. Cesaretlendirici, yüreklendirici, şefkatli ebeler. Sıcak su çok iyi geliyor bana. Artık entonoks kullanıyorum. Bu, bir çeşit gaz, içinize çekiyorsunuz ve bir rahatlama veriyor. Kontrolü tamamen sizin elinizde, hiçbir yan etkisi yok. Entonoksu da çok seviyorum!

Sonunda ebe bebeğin kafasının göründüğünü söylüyor. Yakında doğacak bebeğimiz. Bir kaç kuvvetli ıkınmadan sonra dünyalar güzeli bebeğim, miniğim, Defne’m doğuyor. Saat 20.02.

Hiç ağlamıyor. Çok yumuşak bir geçiş yaptı bu dünyaya.

Bebeğimi sudan kendi ellerimle çıkarıyorum. Doğum anında çok duygulanıp ağlarım sanıyordum ama hiç ağlamadım. O kadar mutluydum ki… Eşim gözyaşlarına engel olamıyor. Biz artık bir aileyiz ve bu güzel doğum bizi birbirimize daha çok yaklaştırıyor.

Ebeler hemen bir havlu getiriyorlar bebek üşümesin diye. Yaklaşık yirmi dakika kadar anne-kız havuzda oturuyor, dinleniyoruz. Bebeğimize bakıyoruz eşimle. Sonra havuzdan çıkıyoruz, kordon kesiliyor. Ebeler çok cesur olduğumu, ikinci doğumu evde yapabileceğimi söylüyorlar. Kendimle gurur duyuyorum.

Bebek için hiçbir şey yok yanımızda! Her şey o kadar hızlı gelişti ki, eve gidip getirmeye fırsat olmadı. Ebeler Defne için giysi getiriyorlar.

Defnecik, ellerini kafasına koymuş doğarken, o yüzden epeyce yırtık var. Dikiş yapılması gerekiyor. Dikişlerden sonra ebeler bana duş alabileceğimi soyluyorlar. Nasıl yani? Ben şimdi kalkıp yürüyebilir miyim? Tek başıma banyo yapabilir miyim? Evet, yaparsın diyorlar. Aaa, sahiden de yürüyebiliyorum, hiçbir şeyim yok, yorgunum ama kendimi çok iyi hissediyorum.

Latife Tekin çok sevdiğim yazarlardan biridir. Onunla yapılan bir söyleşide okumuştum. Kendisi doğum yapacağı zaman, annesi ona, “Doğum anı çok büyülü bir an, sakın ama sakın o anı kaçırma” demiş. Bu beni çok etkilemişti. O anı kaçırmayı hiç istemiyordum, bebeğimin doğuşunu gözlerimle görmek, bilfiil şahit olmak, doğumda aktif rol almak istiyordum.

Gelen her sancıyla, bebeğime daha çok yaklaştığımı düşünmeye çalıştım. İlk doğumlar genelde uzun sürüyor. Defne ise 5,5 saatte doğmuştu. Doğumun ilk bölümü istediğim gibi gitmedi, herhalde o ebe ilk doğumum olduğu için, işlerin bu kadar hızlı ilerleyeceğini tahmin edemedi. Ama sonrası çok güzeldi, gerçekten büyüleyiciydi.

Suda doğum, Türkiye’de yaygın bir uygulama değil, keşke olsa diyorum. Hamilelik bir hastalık değil, doğum da operasyon gerektiren bir olay değil. Hamileliğimin sonlarına doğru gittiğim aktif doğum kursu ve Sheila Kitzinger’ın The New Experience of Childbirth adlı kitabını ben çok faydalı buldum. Sonuçta kadın vücudu doğum yapmaya müsait. Bunu bu şekilde görüp kabul etmenin de doğumu kolaylaştırdığına inanıyorum. Evet, zordu ama dayanılamayacak bir acı değildi doğum sancısı.

Herkese sağlıklı ve kolay doğumlar diliyorum!

Bebekle beraber uyumak uzerine

2010-08-23T23:13:00.000-07:00

Defne doğmadan çok önce onunla beraber uyuyacağımızı biliyordum.
İnsan sevdiğiyle beraber uyumak ister,öyle değil mi?
Gece yarısı uyandığında sevdiklerinin,güvendiklerinin yakınında olduğunu bilmek ister.Bebekler için cok onemli bu.
Çeşitli sebeplerden dolayı aile yatağını tercih etmeyebilirsiniz. Eşlerden biri istemeyebilir.Yatağınız,yatak odanız küçük olabilir. Ancak 'bebeği ezerim','ya alışırsa,kendi yatağına geçmezse' diye vazgeçiyorsaniz, bir daha düşünün derim.
Pek çok toplumda,örneğin Japonya'da,Hindistan'da bebekle beraber uyumak çok normal bir şey. Eskiden bizim toplumumuzda da öyleymiş. Günümüzün modern toplumunda ise bebekle beraber uyumak çok tehlikeli addediliyor,ani bebek ölümü sendromundan korkuluyor,bebeği yatağınızdan gönderemeyeceksiniz deniliyor.
Anne-babayla beraber uyumak bebek için tehlikelidir diyorlar.Peki bir odada tek başına uyumak bir bebek için güvenli midir? Acil bir durumda odada çıkamayacak bebeğin tek başına bir odada uyuması güvenli midir?
Gerekli güvenlik tedbirlerini aldıktan sonra bebekle uyumanın hiçbir sakıncası yok.
Tam tersi, anne ve babasıyla beraber uyuyan çocuk kendini güvende hisseder. Zamanı gelince de kendi yatağına güvenle gecis yapar.
Defne'yle ilk günden beri beraber uyuduk biz. Geceleri emzirmek de daha kolay oluyordu böylece. Bebeğim yanımda yattığı için,o gece uyanıp da meme aramaya başladığı zaman uyanıp hemen oracıkta yatarken emzirebiliyordum. Sonra ikimiz de yeniden uykuya dalıyorduk.
İngiltere'deki evimiz küçüktü,Defne'nin ayrı bir odası yoktu.
2.5-3 yasina gelip,bir kaç arkadaşının kendi odalarında,kendi yataklarında uyuduklarını gordugunde o da heveslenmeye başlamıştı. Oradayken arada sırada yer yatağında yatmaya başladı,yine bizim odamızda,ama bizden ayrı. Sonra buraya geldik ve Defne'nin kendine ait bir odası oldu. Bir hevesle yatmaya başladı odasında ancak daha önceleri sabaha kadar deliksiz uyuyan kızım,geceleri uyanıp ağlamaya başlamıştı.Zaten Derin için iki-üç kez uyanıyordum,bir de Defne için kalkmak çok zor gelmeye başladı. Üstelik öyle bir ağlıyordu ki bütün ev halkı uyanıyordu!
O yüzden eşimle karar verdik. O, bir süre için diğer odada uyuyacaktı. Ben de çocuklarla beraber yatak odasında. Sanırım kendi talep etmediği halde bizim böyle bir değişiklik yapmamız Defne'yi cok rahatlattı. Nerede isterse orada yatabileceğini söyledik.Birkaç hafta sonra yeniden odasında uyumak istediğini söyledi. Bir kaç gün orada,birkaç gün benimle uyuyor,iki oda arasında gidip geliyordu. İki haftadır artık hep kendi odasında uyuyor. Bazı günler,sabaha karşı beş,altı gibi yanımıza gelse de,biliyorum ki,artık kendi odasında da deliksiz uyuyabiliyor.
Tabiri caizse,anne babasına 'doyan' çocuk, zamanı geldiğinde bağımsızlaşıyor.Kimi çocuk için 3 yaştır kimi çocuk için 5,kimi içinse 7. Defne 3.5 yaşında.
Şu son günlerde, geceleri çok uyansa da,yanımızda yatan bebeğimin sıcaklığını doyasıya hissedip,bebek kokusunu içime çekerek uyuyorum. Göz açıp kapayana kadar Derin oğlum da deliksiz uyumaya başlayacak ve sonra o da gidecek yanımdan,biliyorum.

Bu konuyla ilgili daha önce yazdığım yazılar için tık

Kitap önerisi Three In A Bed.

2010-08-23T00:14:00.000-07:00

Bu sabah Derin'in uyumasını fırsat bilip Defne'yle bir robot yaptık.

Bu iş için daha önce biriktirdiğimiz kutuları alüminyum folyoyla kaplayıp robotun başını ve gövdesini oluşturduk. Sonra Defne el işi kutusundaki çeşitli şeylerle süsledi robotunu. Bir de saç yapmak istedi peçeteyle.

Hazır alüminyum folyoyu elimize almışken bir oyuncak da Derin için yaptık.

İnce şeritler halinde kestiğimiz folyoyu yarısına kadar su dolu plastik bir şişeye koyduk. Renkli folyo kağıtlarımız vardı. Onlardan da kırpıp ekledik . Bir tane de boncuk attık içine. Sonra şişenin ağzını kapatıp bir güzel bantladık. Pek fotojenik olmadığı için şişenin fotoğrafını çekmedim ama bu da bebeklerin çok ilgisini çeken bir oyuncak.

Buzlu kahve

2010-08-22T00:24:00.000-07:00

Sonunda havalar serinledi de yeniden rahat nefes almaya basladik. Nasil ozlemisim hafif serin havayi!
Yine de bugunlerde bizim en favori icecegimiz buzlu kahve.

The Guardian gazetesi kose yazari Victoria Moore'un How To Drink kitabindan.Degisik tatlara, tariflere merakliysaniz, cok guzel bir kitap.

Fotograf:Getty Images,The Guardian gazetesi araciligiyla

Iki yontem oneriyor Moore:

Birisi instant kahveyle yapilan cok pratik bir tarif,digeri ise gurme metodu, ki bu onceden planlama gerektiriyor. Ikisini de denedik biz, ikisini de cok sevdik.
Tarif icin tik.
Sizin en sevdiginiz icecek nedir bugunlerde?

Bebegin hazine sepeti

2010-08-20T00:32:00.000-07:00

Evinizde bulunan gundelik esyalari kucuk bir sepete koyarak bebeginiz icin bir hazine sepeti hazirlayabilirsiniz.Bu fikri Defne bebekken ogrenmis ve cok sevmistim.

Derin yaklasik bir aydir desteksiz olarak oturabiliyor ve oyuncaklarla oynayabiliyor.

Yani Derin'in de hazine sepetiyle oynama vakti geldi.
Neler koyabiliriz sepete?

Bebegin sezgilerini harekete gecirecek,bebege zarar vermeyecek her sey olabilir.

Yiyecek Sepeti: Sert meyve ve sebzeler (Ben simdilik isiramayacagi seyler koyuyorum,limon ve havuc gibi, ama dilerseniz bebegin yiyebilecegi seylerden de bir sepet yapabilirsiniz.)

Muzik sepeti: cingiraklar,ksilofon,ucgen muzik aleti

Rengarenk sepet: Cesitli kurdeleler,yumaklar,degisik kumaslar

Mutfak sepeti:Nehale,mantar kavanoz kapagi,mikser ucu,cay suzgeci,ahsap oyuncak bicak
Bunlar sadece bir kac fikir.
Baska neler olabilir? Cesitli buyuklukte karton kutular,rulolar,yumurta kutulari,dogal sungerler,mutfakta kullandiginiz fircalar,deri anahtarliklar,kozalaklar,yapraklar,kucuk aynalar,mese palamutlari,matruska bebekler,celik tabak veya kaseler vs.
Objeleri isterseniz gruplandirabilir,isterseniz karistirabilirsiniz.
Onemli olan objelerin bebegin degisik duyularina (dokunma,duyma,gorme,tatma) hitap etmesi.Objeler temiz olmali,plastik olmamali ve surekli bebegin elinin altinda olmamali,ki ilgisi dagilmasin. Degisik gunlerde degisik objeleri cikarirsaniz bebegin ilgisini cekecektir.
Buyudukce bebeginiz degisik objelerin ne oldugunu sormaya baslayacak,gundelik hayatta kullandigimiz bu seylerin isimlerini ogrenmeye "Gercek" objelerle oynadiklari icin yaklasik 18.aya kadar ilgi cekiyor bu sepetler.
Cekmeceleri,dolaplari karistirirken bir de bu gozle bakarsaniz eminim cok sey cikacaktir karsiniza.Pamuk eller dolaplara,cekmecelere!

7 Aylık

2010-08-19T14:44:00.000-07:00

Derin 7 aylık oldu bile!

İki hafta önce ilk dişini çıkardı, üç gün önce de emeklemeye başladı.

Merhaba

2010-08-19T04:19:00.000-07:00

Ben Işıl.
3.5 yaşındaki Defne ile 7 aylık Derin'in annesiyim. Bir kısım anne beni diğer bloglarımdan tanıyor.
Üç ay önce Ingiltere'den dönüp İstanbul'a yerlestik.
Bu değişiklikle birlikte annelik ve çocukluğa dair paylaşımlarımı artık Türkçe yapmak istiyorum. Başka fikirler de var kafamda bu blogla ilgili.
Bir ses verip başlayalım öncelikle.

Merhaba herkese!